Lajme

13-vjeçari noton disa kilometra në oqean për të shpëtuar familjen

Ekipet e shpëtimit e përshkruan më vonë veprimin e tij si “mbinjerëzor”: Austin Appelbee ishte marrë nga rrymat në det të hapur bashkë me nënën dhe dy vëllezërit/motrat më të vegjël, shkruan Der Standard, transmeton Bota sot.

Fillimisht, gjithçka duhej të ishte një shëtitje e qetë me dërrasa paddle në det. Por dalja në plazh në bregun perëndimor të Australisë u shndërrua shumë shpejt në një udhëtim tmerri, kur Joanne Appelbee, së bashku me tre fëmijët e saj, u tërhoqën larg në det të hapur. Vendimi i saj për ta dërguar vetëm më të madhin prej tyre, 13-vjeçarin Austin, që të notonte i vetëm drejt bregut, ishte “vendimi më i vështirë i jetës sime”, ka deklaruar më pas Joanne Appelbee – një vendim që, megjithatë, u shpëtoi jetën të gjithëve.

Familja ndodhej me pushime në Qindalup, rreth 250 kilometra në jug të Perthit. Në Gjirin Geographe, moti atë të premte të javës së kaluar fillimisht ishte i mirë, ndaj nëna Joanne, bashkë me fëmijët e saj Austin, dymbëdhjetëvjeçarin Beau dhe tetëvjeçaren Grace, përgatitën dërrasat e tyre me fryrje për paddle dhe kajakun. Babai nuk kishte shkuar me ta në plazh.

Pikërisht në momentin kur fëmijët kishin dalë paksa më larg se ç’duhej me paddle, era u forcua, tregon Joanne për BBC-në. Moti u përkeqësua dhe familja u shty gjithnjë e më larg në det të hapur. “I humbëm lopatat dhe vazhduam të lëviznim drejt largësisë… gjithçka shkoi keq disi shumë, shumë shpejt”, kujton Joanne.

Së shpejti ata u gjendën shumë larg bregut. Familja kishte veshur jelekë shpëtimi, por nëna kishte frikë se do të tërhiqeshin gjithnjë e më shumë drejt detit të hapur. Prandaj ajo mori një vendim të vështirë: për të mbijetuar, njëri prej tyre duhej të kthehej në breg. Ajo vetë nuk mund t’i linte vetëm në ujë fëmijët e vegjël. Kështu, e dërgoi djalin 13-vjeçar drejt bregut për të kërkuar ndihmë. “E dija që ishte i fortë dhe që mund t’ia dilte”, tha ajo në një intervistë për ABC-në.

“A është kjo një ëndërr?”

Për Austin-in, aty nisi sfida më e madhe e jetës së tij në not. Fillimisht ai kishte me vete kajakun, por pasi ishte dëmtuar, u detyrua ta linte pas. Për katër orë me radhë ai luftoi me detin e trazuar, duke përshkuar rreth katër kilometra. Ai tregoi për BBC-në se mendonte vazhdimisht për nënën dhe motrat/vëllezërit e tij. “Kur preka tokën, mendova: si do të dal tani në breg, a është kjo një ëndërr?” – tha ai. Ishte në gjendje shoku: “Doja të qaja, doja të vjellja, por… nuk e dija si ishin ata, nëse ishin ende gjallë.”

Më pas, Austin-it iu desh të përshkonte edhe dy kilometra të tjerë në tokë për të arritur te telefoni i nënës së tij. Rreth orës gjashtë të mbrëmjes ai më në fund bëri një telefonatë emergjente, e më pas u rrëzua nga lodhja. Ekipet e shpëtimit e dërguan adoleshentin në spital. Vetëm prej andej ai arriti ta njoftonte babanë.

Ndërkohë, Joanne dhe dy fëmijët e tjerë kishin orë të tëra që lundronin në det, mbi mjetet e fryra dhe me jelekët e shpëtimit. Ishte errësuar, grupi po shtyhej gjithnjë e më larg në det të hapur dhe dallgët po bëheshin gjithnjë e më të larta. Joanne filloi të dyshonte në vendimin e saj. Ajo po përgatitej për më të keqen, se djali i saj nuk kishte arritur dot në breg. “Nuk shihnim asgjë që mund të na shpëtonte”, i tha ajo BBC-së.

“Aksion shpëtimi mbinjerëzor”

Në mbrëmje, ekipi i kërkimit i alarmuar nga Austin arriti më në fund ta lokalizonte grupin, rreth 14 kilometra larg bregut. Austin u njoftua se nëna e tij Joanne dhe dy fëmijët e tjerë ishin gjetur të gjallë në det. Edhe ata mësuan shpejt se Austin kishte mbijetuar.

Veprimi i Austin-it nuk mund të vlerësohet mjaftueshëm, deklaruan më vonë ekipet e shpëtimit. Ata e quajtën atë një “aksion shpëtimi mbinjerëzor”. Vetë Austin thotë se nuk e sheh veten si hero. “Thjesht bëra atë që bëra.” Ai i tha ABC-së se kishte ndjekur trajnim për roje shpëtimi në shkollë, por deri tani edhe një distancë prej 350 metrash i ishte dukur “mjaft e lodhshme”.

Familja ishte jashtëzakonisht e lumtur që u ribashkua. “Ishte një fund absolutisht i përsosur që të gjithë ishin mirë dhe të lumtur – me dhimbje muskujsh, por pa lëndime”, tha Joanne. (red, 4.2.2026)

Të Ngjashme