Shkalla e dhimbjes që përjetojnë gratë nuk është e imagjinuar apo e ekzagjeruar, kërkime të reja tregojnë se ajo vërtet zgjat më shumë sesa te burrat.
Studiues në Michigan State University gjetën dallime të rëndësishme mes gjinive në qeliza imunitare të quajtura monocite, të cilat duket se ndihmojnë trupin ta “fikë” dhimbjen.
Sipas gjetjeve, këto qeliza janë më aktive te burrat, kryesisht për shkak të ndikimit të hormoneve seksuale si testosteroni, duke bërë që dhimbja të zgjidhet më shpejt.
Te gratë, ndërkohë, e njëjta përgjigje imunitare është më pak aktive, duke çuar në rikuperim më të ngadaltë dhe dhimbje që zgjasin më shumë. Studimi, i udhëhequr nga Geoffroy Laumet dhe ish-studenti i diplomuar Jaewon Sim, gjeti të njëjtin model si në eksperimente me minj ashtu edhe tek pacientët njerëzorë.
“Dallimi në dhimbje mes burrave dhe grave ka bazë biologjike,” tha profesori i fiziologjisë Geoffroy Laumet në një deklaratë. “Nuk është në kokën tuaj dhe nuk jeni të dobëta. Është në sistemin tuaj imunitar.”
Monocitet më parë mendohej se kishin një rol të kufizuar në trup, duke vepruar kryesisht si qeliza pararendëse. Por ekipi i Laumet zbuloi se një nëngrup i veçantë i këtyre qelizave prodhon interleukin-10, ose IL-10, një molekulë që u dërgon sinjal të drejtpërdrejtë neuroneve që ndiejnë dhimbjen për t’u qetësuar.
“Ky ishte momenti vendimtar për mua,” tha Sim. “Ndihem jashtëzakonisht me fat që u besuam atyre gjetjeve të hershme, të pasigurta, dhe zgjodhëm t’i ndiqnim më tej.”
Eksperimente të tjera treguan se monocitet që prodhojnë IL-10 ishin shumë më aktive te meshkujt sesa te femrat. Kur hormonet seksuale mashkullore u bllokuan, efekti u përmbys, duke forcuar lidhjen mes hormoneve, aktivitetit imunitar dhe zgjidhjes së dhimbjes.
“Ky studim tregon se zgjidhja e dhimbjes nuk është një proces pasiv,” tha Laumet. “Është një proces aktiv, i drejtuar nga sistemi imunitar.”
Gjetjet sfidojnë supozimet e vjetra mbi dhimbjen kronike, e cila prek gratë në nivele më të larta dhe shpesh shpërfillet si subjektive apo psikologjike.
Mjekët ende mbështeten kryesisht te pacientët për ta vlerësuar dhimbjen në një shkallë nga 1 në 10, një sistem që nuk pasqyron dallimet biologjike dhe mund t’i bëjë gratë të ndihen të padëgjuara.
Për të konfirmuar se rezultatet nuk ishin rastësi, laboratori i Laumet kreu të paktën pesë teste të ndryshme tek minjtë, të gjitha me të njëjtin përfundim.
Më pas, ekipi bashkëpunoi me studiuesen Sarah Linnstaedt nga University of North Carolina, e cila vërejti modele të ngjashme imunitare te persona që po rikuperoheshin nga aksidente automobilistike: burrat e zgjidhnin dhimbjen më shpejt dhe shfaqnin aktivitet më të lartë të IL-10.
Megjithëse çdo trajtim i bazuar në këtë zbulim ka të ngjarë të jetë ende vite, në mos dekada, larg, studiuesit besojnë se kjo punë hap rrugën për terapi jo-opioide që mund të ndihmojnë në zgjidhjen më të shpejtë të dhimbjes, në vend që thjesht ta maskojnë atë.
“Studiuesit e ardhshëm mund të bazohen mbi këtë punë,” tha Laumet. “Kjo hap rrugë të reja për terapi jo-opioide që synojnë parandalimin e dhimbjes kronike përpara se ajo të vendoset.” / Newsweek – Syri.net
