Njerëzit shpesh kanë më shumë frikë nga anestezia sesa nga vetë operacioni. Ata kanë frikë se mos bien në gjumë, humbasin kontrollin, mundësinë e moszgjimit dhe ndërlikimet e mëvonshme.
Frika lind për shkak të rasteve të ndryshme për të cilat kanë dëgjuar, për njerëz që nuk janë zgjuar nga anestezia ose që janë zgjuar në mes të procedurës.
Si e dinë anestezistët…
Një video që shpjegon se si anestezistët e njohin dhe e kontrollojnë dhimbjen e një pacienti gjatë operacionit po shpërndahet në mediat sociale.”Të gjitha këto pajisje dhe algoritme mjekësore luajnë një rol kyç në operacion. Përmes tyre, anestezistët monitorojnë rrahjet e zemrës dhe shenja të tjera të rëndësishme jetësore. Me të dhëna mbi moshën, peshën, historinë mjekësore dhe llojin e operacionit, krijohet kombinimi perfekt i barnave për të siguruar që ju të flini thellë dhe të mos ndjeni dhimbje”, shpjegojnë anestezistët në video.
Në varësi të llojit të procedurës dhe nivelit të kërkuar të lehtësimit të dhimbjes, anestetikët mund të aplikohen në mënyra të ndryshme: thithje gazi përmes një maske, infuzion, kateter i vendosur përgjatë palcës kurrizore ose nervave periferikë, injektim në një pjesë specifike të trupit, krem ose sprej në lëkurë, pika për sy, flaster.
Llojet e anestezisë dhe siguria
Anestetikët modernë janë përgjithësisht të sigurt, por ende ekzistojnë rreziqe të mundshme, të tilla si probleme me frymëmarrjen, reaksione alergjike ose konfuzion i përkohshëm pas zgjimit.
Ekzistojnë katër lloje themelore të anestezisë, dhe secila funksionon ndryshe.
Anestezia e përgjithshme ndikon në të gjithë trupin: pacienti është pa ndjenja dhe nuk mund të lëvizë. Përdoret në operacione më të mëdha dhe më komplekse. Ilaçi jepet me infuzion ose me thithje gazi. Sedacioni i mbikëqyrur relakson trupin dhe shpesh shkakton përgjumje, por pacienti zakonisht mbetet pjesërisht zgjuar dhe ndonjëherë mund të flasë. Është i zakonshëm gjatë ekzaminimeve të tilla si kolonoskopia ose procedurave dentare më të vështira.
Me anestezinë rajonale, vetëm një pjesë e caktuar e trupit mpihet. Pacientja mbetet zgjuar, por nuk ndjen dhimbje. Përdoret shpesh në prerje cezariane, lindje dhe kirurgji të kyçeve.Anestezia lokale prek një zonë shumë të vogël, për shembull një dhëmb të vetëm ose një pjesë të lëkurës. Pacienti është plotësisht i vetëdijshëm, por ajo pjesë e trupit nuk ndjen dhimbje.
Anestezia parandalon transmetimin e sinjaleve të dhimbjes nga nervat në tru. Edhe pse shkencëtarët ende nuk i dinë të gjitha detajet, dihet që anestetikët mund të ndryshojnë veprimin e neurotransmetuesve, lajmëtarëve kimikë midis qelizave nervore, gjë që zvogëlon aktivitetin e trurit, dhe bllokon kanalet jonike në qelizat nervore, kështu që sinjalet nuk mund të transmetohen, d.m.th. mesazhet e dhimbjes nuk arrijnë në tru.
Cila është mundësia për t’u zgjuar herët?
Sipas Klinikës së Clevelandit, një deri në dy raste për 1,000 përfundojnë me “zgjim”. Pastaj pacientët mund të dëgjojnë bisedat ose tingujt e mjekëve, të ndiejnë dhimbje, të zgjohen dhe të kuptojnë se nuk mund të lëvizin ose të jenë në një gjendje që mund të krahasohet me një “ëndërr”.
