Le të themi të vërtetën: krahas aparateve të zhurmshme të mjekësisë moderne, ideja për të fryrë në një guaskë për 15 minuta në ditë duket si një kurë popullore. Megjithatë, një studim nga India tregon se kjo praktikë mijëravjeçare, me origjinë indiane, mund të ndihmojë personat që vuajnë nga apnea e gjumit në formë të moderuar, duke përmirësuar cilësinë e gjumit dhe duke ulur përgjumjen gjatë ditës. E çuditshme, por e vërtetë.
Çfarë është apnea e gjumit
Apnea e gjumit ndodh kur muskujt e fytit relaksohen tepër gjatë pushimit, duke ngushtuar ose mbyllur rrugët e frymëmarrjes. Sa herë që kjo ndodh, niveli i oksigjenit në gjak bie dhe truri zgjon personin, shpesh aq shpejt sa ai nuk e kupton fare. Pasoja? Gërhitje e fortë, zgjime të shpeshta dhe ndjesia e mungesës së pushimit. Problemet vazhdojnë edhe ditën: lodhje e vazhdueshme, vështirësi për t’u përqendruar, rrezik më i madh në drejtimin e makinës dhe nervozizëm. Në afat të gjatë, apnea e patrajtuar rrit rrezikun e sëmundjeve të zemrës, goditjes në tru dhe diabetit.
Trajtimi tradicional
Trajtimi më i zakonshëm për format e moderuara ose të rënda është CPAP, një aparat që shtyn ajrin përmes një maske gjatë natës për të mbajtur rrugët e hapura. Funksionon mirë, por shumë persona e kanë të vështirë ta tolerojnë: maskat janë të parehatshme, të zhurmshme dhe të papërshtatshme për udhëtime. Disa nuk arrijnë thjesht të flenë me to.
Guaska si alternativë
Krishna K. Sharma, nga Eternal Heart Care Centre and Research Institute në Jaipur, testoi një qasje ndryshe: fryrjen e një guaske spirale që përdoret në traditat hindu dhe gjatë ritualeve fetare për të prodhuar një tingull si të trombës. Ideja ishte që mënyra e frymës, një thithje e thellë e ndjekur nga një nxjerrje e gjatë dhe e kontrolluar, të shërbente si stërvitje për muskujt e fytit dhe të rrugëve të frymëmarrjes. Studime të mëparshme kanë treguar se luajtja e instrumenteve frymorë mund të ulë simptomat e apnesë, duke forcuar muskujt që mbajnë rrugët të hapura gjatë gjumit.
Studimi
Në studim morën pjesë 38 të rritur me apnea të moderuar (15–30 ndërprerje frymëmarrjeje në orë gjatë gjumit). Gjysma mësoi të frynte në një guaskë 14 cm, ndërsa gjysma tjetër praktikoi ushtrime të thjeshta frymëmarrjeje të thellë. Të dy grupet ushtruan 15 minuta në ditë, 5 ditë në javë, për 6 muaj. Nga këta, 30 e përfunduan programin: 14 në grupin e guaskës dhe 16 në grupin e ushtrimeve të frymëmarrjes.
Rezultatet ishin të qarta:
Tek grupi i guaskës, përgjumja ditore u ul me një të tretën, duke treguar vigjilencë më të madhe.
Tek grupi i frymëmarrjes së thellë nuk pati ndryshime.
Analizat e gjumit treguan se tek ata që frynin në guaskë, ndërprerjet e frymëmarrjes u pakësuan, ndërsa te të tjerët madje u shtuan.
Ata raportuan gjithashtu gjumë më cilësor.
Pas 6 muajsh, grupi i guaskës kishte edhe një qafë më të hollë (shenjë e mundshme e uljes së indeve rreth rrugëve të frymëmarrjes) dhe nivele më të larta të oksigjenit gjatë gjumit.
Përfundimi
Sipas studiuesve, fryrja në guaskë është një formë e stërvitjes terapeutike: si çdo muskul tjetër i trupit, edhe muskujt e fytit dhe të rrugëve të frymëmarrjes mund të forcohen me ushtrime të rregullta. Dhe muskuj më të fortë do të thotë më pak kolaps i rrugëve gjatë gjumit, pra më pak ndërprerje të frymëmarrjes.
