Nga Carola Frentzen, dpaNjë qenush i vogël Chihuahua vrapon nëpër dyshekët e shtruar në një studio joga në Canggu, Indonezi.
Tre këlyshë të zinj lëkunden mes krahëve të shtrirë, duke shkaktuar të qeshura të gëzuara nga pjesëmarrësit.
Aty pranë, Blueberry dhe Helena, dy këlyshë të përzier me ngjyrë kafe, jashtëzakonisht të lezetshëm – ngjiten me dëshirë mbi një grua të re që po mban pozicionin plank.
Në momentin kur klasa arrin në Shavasana, pozicioni i relaksimit të thellë që përfundon seancën, këlyshët janë qetësuar dhe janë mbledhur, duke u shtrirë mbi barkun e pjesëmarrësve.
Mirë se vini në jogën me këlyshë.
Joga me këlyshë është bërë një trend global, me kurse që ofrohen nga Tajlanda dhe Australia deri në Zvicër dhe Gjermani. Në Bali – parajsa e jogës në Indonezi – ajo natyrshëm ka gjetur vendin e saj.
Në vend që të përqendrohet vetëm te teknikat e frymëmarrjes dhe qëndrimet trupore, miqtë lozonjarë me katër këmbë shtojnë një ndjenjë lehtësie, mundësi të adhurueshme për fotografi dhe shumë gëzim.
Në Hotelin Anginsepoi në Canggu, një qendër pranë detit për nomadët digjitalë, një pishinë shkëlqen nën diell dhe palmat e kokosit lëkunden nga era, ndërsa pjesëmarrësit kalojnë në pozicionin “Qeni me fytyrë poshtë”, ndërsa këlyshët argëtohen rreth tyre.
Por pas këtyre pamjeve të ngrohta dhe prekëse, mbrojtësit e mirëqenies së kafshëve kanë paralajmëruar prej kohësh se këlyshët mund të mos po e shijojnë përvojën aq sa duket.
Kur lezetshmëria bëhet biznes
Ekspertët janë veçanërisht të shqetësuar për klasat që përdorin këlyshë të rritur posaçërisht për këtë qëllim. Ndonjëherë ata sillen në klasa disa herë në ditë, duke u lënë shumë pak mundësi për t’u tërhequr dhe për të pushuar.
Në vitin 2024, Italia vendosi të ndalojë klasat e jogës me këlyshë, duke iu referuar shqetësimeve për mirëqenien e kafshëve.
Wiebke Plasse nga Shoqata Botërore për Mbrojtjen e Kafshëve me bazë në Berlin rekomandon që personat e interesuar për jogën me këlyshë të përpiqen të mësojnë paraprakisht se në çfarë kushtesh mbahen qentë.
Ajo thotë se joga me këlyshë mund të jetë diçka e mirë për “strehimoret e mëdha të kafshëve që kanë shumë këlyshë dhe thjesht nuk kanë kapacitet t’i sjellin të gjithë në kontakt me njerëzit”.
Plasse kohët e fundit vizitoi strehimore kafshësh në Bali për të parë se si funksionojnë ato. Nëse këlyshët socializohen përmes programeve të jogës me këlyshë dhe përgatiten për birësim, ky trend mund të jetë padyshim pozitiv, thotë ajo.
“Rreziku qëndron te fakti se njerëzit nuk e kanë më aspak mirëqenien e kafshëve në mendje, por vetëm paratë”, thotë Plasse.
Ajo vëren se shumë mbarështues komercialë të qenve kanë filluar të ofrojnë joga me këlyshë dhe të mbarështojnë këlyshë kryesisht për të rritur të ardhurat e tyre.
Organizata për të drejtat e kafshëve PETA ka theksuar gjithashtu atë që ajo e përshkruan si “kushte katastrofike” dhe keqtrajtim të këlyshëve në disa raste.
PETA paralajmëron se joga me këlyshë mund të rrisë gjithashtu kërkesën për një lloj të caktuar këlyshi “modern dhe të racës së pastër”.
Këlyshët duhet të përcaktojnë ritmin
Komang drejton një strehimore ku strehohen 500 qen endacakë të shpëtuar, rreth një orë largësi me makinë nga Canggu.
Çdo ditë, ajo i merr vetë këlyshët e saj në Hotelin Anginsepoi, ku ata mësojnë të socializohen.
“Shumë nga këlyshët tanë kanë frikë nga njerëzit, sepse kanë pasur përvoja të këqija”, thotë ajo. “Por gjatë seancave të jogës, ata shpejt bëhen më të besueshëm, shumë më të relaksuar dhe të qetë.”
Përpara se instruktorja e jogës, Nixie, të demonstrojë asanën e parë, Komang dhe stafi i saj u kujtojnë pjesëmarrësve rregullin më të rëndësishëm të klasës: këlyshët përcaktojnë ritmin.
Ata duhet të lejohen t’u afrohen vetë praktikuesve të jogës, nuk duhet të detyrohen të kenë kontakt dhe nuk duhet të shqetësohen kur flenë.
Joga bëhet një mendim dytësor
Klasa fillon dhe pjesëmarrësit kalojnë nga pozicioni Kobra te Luftëtari dhe më pas te Qeni me fytyrë poshtë. Megjithatë, askush nuk i merr ushtrimet shumë seriozisht këtu.
Të qeshura shpërthejnë herë pas here kur një këlysh vrapon mbi një dyshek ose hidhet mbi shpinën e dikujt – ndonjëherë pasi stafi i ka ofruar një shpërblim ushqimor.
Pjesëmarrësit nxjerrin vazhdimisht telefonat për të bërë fotografi dhe video të miqve të tyre të vegjël të jogës – dhe arritja e pozicionit perfekt të jogës shpejt bëhet një shqetësim dytësor.
Kur shumica e praktikuesve të jogës janë larguar, Komang tregon një fotografi të një çihuahua të vogël që u gjet gjysmë i vdekur në rrugë disa javë më parë, me pothuajse gjithë qimet e humbura.
Sot, ai është i shëndetshëm dhe plot energji, duke kërcyer mbi shpinën e një pjesëmarrëseje të re gjatë pozicionit të Pëllumbit.
Sipas Komang, të ardhurat nga seancat e jogës shkojnë pothuajse tërësisht për ushqimin, vaksinat dhe sterilizimin e qenve të saj.
Para se të largohet, ajo fton këdo që është i interesuar të vizitojë personalisht projektin e saj dhe të ndihmojë në kujdesin për 500 qentë.
Por joga me këlyshë ka edhe një përfitim tjetër për strehimoren e saj, thotë ajo me buzëqeshje: që kur klasat filluan rreth dy vite më parë, numri i qenve që kanë gjetur një shtëpi të re është rritur shumë herë.
