Edhe pse sot duket si një produkt krejt i zakonshëm, çamçakëzi ka një histori të pasur që përfshin inovacion, rastësi dhe globalizim. Sipas Net.hr, origjina e tij daton mijëra vjet më parë dhe ka ndryshuar së bashku me zhvillimin kulturor dhe teknologjik.
Përveç historisë, vetitë ushqyese të çamçakëzit po tërheqin gjithnjë e më shumë vëmendje, veçanërisht përsa i përket kalorive dhe ndikimit të tij në oreks dhe zakonet e të ngrënit.
Një copë çamçakëzi pa sheqer përmban rreth 2-5 kalori, ndërsa versionet me sheqer mund të arrijnë deri në 11 kalori për copë. Konsumi i rregullt mund të sjellë deri në 6,700 kalori shtesë në vit, por përtypja vetë djeg rreth 11 kalori për orë, duke e bërë efektin neto relativisht të ulët.
Historia e përtypjes nuk është moderne. Arkeologët në Finlandë zbuluan një copë rrëshirë thupre 6,000-vjeçare me gjurmë dhëmbësh, ndërsa qytetërimet e lashta, përfshirë grekët, majat dhe aztekët, përdornin substanca natyrore për të freskuar frymën dhe për të pastruar dhëmbët.
Çamçakëzi modern zhvilloi rrugën e tij në Shtetet e Bashkuara. John B. Curtis shiti produktin e parë komercial në vitin 1848, duke u frymëzuar nga tradita e indianëve të Amerikës së Veriut. Thomas Adams e patentoi në vitin 1871 makinën për prodhimin e çamçakëzit dhe lançoi “Adams New York Chewing Gum”, ndërsa Walter Diemer shpiku “Dubble Bubble” në vitin 1928, duke i dhënë ngjyrën e njohur rozë.
Popullariteti i çamçakëzit u rrit më tej përmes tregtarëve si William Wrigley Jr. dhe gjatë luftërave botërore, ku ushtarët amerikanë e përdornin për të ulur stresin dhe për të ruajtur higjienën orale, duke e bërë një fenomen global.
