Papagalli i Pesketit, i njohur gjithashtu si papagalli Drakula, i ngjan një shqiponje dhe ka një piskamë të veçantë, por ushqimi i tij i preferuar janë fiqtë.
Papagalli i Pesketit njihet më shumë si papagalli Drakula, dhe me përzierjen e pendëve të zeza si qymyri dhe të kuqe si gjaku, është e lehtë të kuptohet pse. Ata gjithashtu kanë një zë të frikshëm, ndërsa piskamat e tyre therëse jehojnë në pyjet tropikale të Guinesë së Re.
Papagalli Drakula arrin të rritet deri në rreth 46 centimetra i gjatë dhe peshon mes 600 dhe 800 gramë. Ata mund të jetojnë rreth 20 deri në 40 vjet. Pendët e tyre janë kryesisht të zeza dhe gri të errët, por mbajnë pendë të kuqe rreth barkut, bishtit dhe krahëve. Meshkujt e rritur kanë njolla të kuqe pas syve, gjë që i dallon nga femrat.
Piskamat e thella të kësaj specieje janë shumë të dallueshme. Ndryshe nga cicërimat apo klithmat tipike të papagajve, thirrja e papagallit Drakula është një piskamë e ashpër që tingëllon më shumë si një grabitqar mitologjik sesa një zog që ha fruta. Ky tingull i pazakontë besohet se është zhvilluar si një mënyrë komunikimi nëpër pyjet e dendura të Guinesë së Re, dhe ndoshta për të trembur kërcënimet e mundshme.
Papagajtë Drakula shpesh lëshojnë këto tinguj të çuditshëm gjatë fluturimit. Kjo mund të ndihmojë individët të qëndrojnë në kontakt me anëtarët e tjerë të tufës ndërsa janë në ajër, veçanërisht në zona me bimësi të dendur, ku zogjtë mund ta humbasin njëri-tjetrin nga pamja. Piskamat mund të shërbejnë gjithashtu si sinjale territoriale ose si thirrje paralajmëruese që njoftojnë kafshët e tjera për praninë e tyre apo për të treguar dominim mbi zonat e ushqimit.
Me sqepat e tyre të gjatë dhe të harkuar dhe kokat pjesërisht pa pendë, papagajtë Drakula u ngjajnë shqiponjave. Por ndryshe nga grabitqarët mishngrënës, këta papagaj nuk janë aq gjakatarë sa e sugjeron nofka e tyre. Në vend të kësaj, ata janë adhurues të frutave, me një shije të veçantë për fiqtë dhe, herë pas here, për lulet ose nektarin. Ata nuk kanë pendë në fytyrë, dhe kjo tullacëri lokale besohet se ndihmon për të mos u ngjitur pendët nga frutat që hanë.
Edhe pse dihet pak për zakonet e shumimit të papagajve Drakula, besohet se ata bëjnë fole në pemë të mëdha e të zbrazëta. Zakonisht çiftëzohen një herë në vit dhe bëjnë një ose dy vezë njëherësh.
Për shkak të pendëve të tyre shumë të kërkuara dhe tregut për zogj ekzotikë të egër, papagajtë e Drakulës janë gjuajtur dhe tani janë të klasifikuar si “të rrezikuar” në Listën e Kuqe të IUCN për Speciet e Kërcënuara. / Live Science – Syri.net
