Një juri e madhe federale shënoi një nga momentet më goditëse në historinë politike dhe ligjore të Shteteve të Bashkuara, duke ngritur aktakuza formale ndaj shtatë personave të lidhur ngushtë me skandalin e kompleksit “Watergate”. Mes të paditurve janë disa prej figurave më të fuqishme të ish-administratës së Presidentit Richard Nixon, të cilët u akuzuan zyrtarisht për konspiracion dhe pengim të drejtësisë për mbulimin e gjurmëve të krimit.
Nata që ndryshoi historinë e SHBA-së
Për të kuptuar peshën e këtyre aktakuzave, duhet të kthehemi te zanafilla e skandalit. Gjithçka nisi në orët e para të mëngjesit të 17 qershorit 1972, kur pesë burra u kapën në flagrancë duke hyrë fshehurazi në zyrat e Komitetit Kombëtar Demokrat, të vendosura në kompleksin e zyrave “Watergate” në Uashington.
Të pajisur me mjete përgjimi, pajisje fotografike dhe kartëmonedha të reja 100-dollarëshe, ata kishin si qëllim të vendosnin mikrofona të fshehtë dhe të fotografonin dokumente strategjike të fushatës kundërshtare.
Ajo që fillimisht u raportua nga policia si një “vjedhje e rëndomtë e nivelit të tretë”, shumë shpejt u zbulua nga gazetarët investigativë se ishte një operacion i mirëstrukturuar spiunazhi politik, i financuar me fondet e fushatës për rizgjedhjen e presidentit. Ky zbulim ndezi fitilin e skandalit më të madh në historinë politike amerikane.
Kokat e administratës në bankën e të akuzuarve
Aktakuza e re godet tashmë drejtpërdrejt në zemër të ish-Shtëpisë së Bardhë dhe Departamentit të Drejtësisë. Në listën e zyrtarëve të lartë që do të përballen me gjyqin spikasin:
H.R. Haldeman dhe John D. Ehrlichman- Ish-ndihmës të lartë dhe dy nga bashkëpunëtorët më të ngushtë e më të besuar të Presidentit Nixon në Shtëpinë e Bardhë.
John Mitchell- Ish-Prokurori i Përgjithshëm i Shteteve të Bashkuara dhe kreu i fushatës për rizgjedhjen e presidentit.
Robert Mardian- Ish-ndihmës Prokurori i Përgjithshëm.
Epilogu i drejtësisë
Ky proces i bujshëm gjyqësor pritej të vërtetonte parimin se askush nuk është mbi ligjin. Pas një gjyqi që mbajti të mbërthyer vëmendjen e opinionit publik kombëtar dhe ndërkombëtar, të katër këta zyrtarë kryesorë u shpallën fajtorë dhe u dënuan në janar të vitit 1975.
Megjithatë, rrugëtimi i tyre ligjor mori kthesa të ndryshme në fazën e apelimit. Ndërsa dënimet e Haldeman, Ehrlichman dhe Mitchell mbetën thelbësisht në fuqi duke i dërguar ata pas hekurave, dënimi i Robert Mardian u rrëzua më vonë nga gjykata, duke e liruar atë nga akuzat fillestare.
