Thuaji lamtumirë pirjes së duhanit. Tani. Të pakësosh sasinë e cigareve nuk mjafton. Sepse edhe pirja e disa cigareve në ditë rrit rrezikun e pamjaftueshmërisë kardiake, përveç dëmtimit të arterieve. Mendo vetëm: edhe pirja e vetëm dy deri në pesë cigareve në ditë rrit rrezikun e pamjaftueshmërisë kardiake me 50%, me të gjitha problemet kronike shëndetësore që lidhen me të për shëndetin individual dhe publik. Natyrisht, rreziku llogaritet krahasuar me atë të dikujt që nuk ka pirë kurrë duhan.
Jo vetëm kaq. Duhanpirësit që vetëkufizohen duke zvogëluar numrin e cigareve që pinë, rrisin rrezikun e vdekjes nga çdo shkak me 60%. Kjo do të thotë që edhe pirja e disa cigareve në ditë është e rrezikshme. Kjo sipas një studimi mbi të dhënat e mbledhura nga mbi 300,000 njerëz, të koordinuar nga Michael Blaha i Qendrës Johns Hopkins Ciccarone për Parandalimin e Sëmundjeve Kardiovaskulare, botuar në PLOS Medicine.
Të heqësh dorë është thelbësore
Studimi tregon edhe një herë se sa dhe si zemra është më e brishtë tek duhanpirësit. Por mbi të gjitha, ai thotë qartë se sa më herët ta lini, aq më mirë, pa marrë parasysh as një ulje të ndjeshme të numrit të cigareve të tymosura. Në fakt, vetëm disa janë të mjaftueshme për të ruajtur rrezikun për zemrën dhe më gjerë. Për më tepër, hulumtimi tregon se rreziku bie më shpejt në vitet e para pas lënies së cigareve, por gjithashtu vëren se ky rrezik mbetet më i lartë se ai i një jo-duhanpirësi edhe deri në tridhjetë vjet më vonë.
Këshilla përfundimtare: mos filloni me cigare. Dhe nëse pini duhan, hidheni paketën njëherë e mirë. Lënia e duhanit sa më shpejt të jetë e mundur është mënyra më efektive për të zvogëluar rrezikun, dhe sa më shpejt ta zgjidhni këtë rrugë, aq më mirë. Koha e kaluar që nga ndërprerja e plotë ka më shumë rëndësi sesa ekspozimi i vazhdueshëm ndaj një numri cigaresh që duket se është i parëndësishëm. Studiuesit e konfirmojnë këtë: “Ky është një nga studimet më të mëdha mbi pirjen e duhanit deri më sot, duke përdorur të dhënat me cilësinë më të lartë në literaturën e epidemiologjisë kardiovaskulare.”
Çfarë i ndodh zemrës së duhanpirësit
Pirja e duhanit ka efekte të shumta negative në zemër dhe enët e gjakut. Me kalimin e kohës, ajo rrit rrahjet e zemrës, duke shkaktuar takikardi dhe shkakton një rritje të presionit të gjakut, duke favorizuar fillimin e një gjendjeje të plotë hipertensionale. Për më tepër, sasia e gjakut që transportohet brenda arterieve zvogëlohet gradualisht, duke krijuar një kërkesë më të madhe në indet periferike. Rezultati: zemra duhet të bëjë përpjekje gjithnjë e më të mëdha, ndërsa, për fat të keq, “karburanti” – gjaku që vjen nga arteriet koronare që e furnizojnë atë – zvogëlohet. Me kalimin e kohës, ky mekanizëm kompromenton rezistencën e miokardit, indit muskulor të zemrës. Për më tepër, nikotina nxit ngushtimin arterial dhe ndryshon përbërjen normale të yndyrnave në gjak, duke rritur lipoproteinat LDL, të cilat tentojnë të mbajnë kolesterolin brenda enëve dhe kështu rrisin rrezikun e bllokimeve vaskulare. Si pasojë, rritet rreziku i atakut në zemër dhe goditjes në tru.
Rreziku i dështimit të zemrës
Siç u përmend, zemrat e duhanpirësve detyrohen të punojnë më shumë, duke u lodhur kështu më lehtë dhe duke u ndjerë më të ndjeshëm ndaj pamjaftueshmërisë kardiake. Mekanizmat që fshihen pas kësaj marrëdhënieje të rrezikshme janë të qarta dhe të demonstruara nga disa studime. Në veçanti, një studim i kohëve të fundit i kryer në Danimarkë tregoi qartë lidhjen midis pirjes së duhanit dhe pamjaftueshmërisë kardiake.
Hulumtimet kanë treguar se duhanpirësit kanë tendencë të kenë një vëllim më të vogël gjaku në dhomën e majtë të zemrës dhe, më e rëndësishmja, më pak energji për ta pompuar atë në pjesën tjetër të trupit, një gjendje që karakterizon pamjaftueshmërinë kardiake. Prandaj, miokardi nuk pompon gjak në të gjithë trupin siç duhet, zakonisht sepse është shumë i dobët ose i ngurtë. Si pasojë, trupi, së bashku me vetë zemrën, nuk merr oksigjenin dhe lëndët ushqyese që i nevojiten për të funksionuar normalisht. Ky proces vazhdon me kalimin e kohës. Dhe në fund të fundit, procesi çon në pamjaftueshmëri kardiake.
