“Bota flet për viktimat amerikane të Epstein,” thotë ajo. “Por unë po flas për fëmijë të moshave 7 deri 10 vjeç, nga Shqipëria, Kosova, Bosnja, të cilët u zhdukën gjatë kaosit të pasluftës. Ata nuk kishin media që të shkruanin për ta. Ata ishin të padukshëm.”
Pjesa e parë e këtij artikulli trajtoi dëshminë e Sibel Edmonds. Ish-përkthyesja e FBI-së foli për mënyrën se si rrjeti i Epstein veproi në Kosovën e pasluftës. Ajo përmendi bashkëpunimin e tij me mafien shqiptare, inteligjencën izraelite dhe investitorë nga Emiratet e Bashkuara Arabe.
Por kjo ngre një pyetje.
Si mundi një rrjet i tillë të qëndronte aktiv për vite pa u zbuluar?
Si arriti të vepronte në një rajon plot me paqeruajtës dhe diplomatë ndërkombëtarë?
Pjesa e dytë e kësaj serie merret me një aspekt tjetër të rrëfimit të Edmonds: rolin e OKB-së.
Sipas saj, misionet paqeruajtëse në Kosovë dhe Bosnje u infiltruan. Disa zyrtarë ndërkombëtarë nuk e mbrojtën popullsinë lokale. Përkundrazi, u bënë pjesë e rrjetit të abuzimit.
Më poshtë, detajet e kësaj historie dhe emrat e përfshirë…
Roli i OKB-së; Lajčák dhe Rød-Larsen
Një nga pretendimet më tronditëse të Edmonds ka të bëjë me rolin e Kombeve të Bashkuara.
Ajo akuzon se misionet paqeruajtëse të OKB-së në Kosovë dhe Bosnje u infiltruan nga rrjeti i Epstein. Paqeruajtësit dhe zyrtarët civilë ndërkombëtarë, në vend që të mbronin popullsinë lokale, u bënë pjesë e rrjetit të abuzimit.
“OKB-ja krijoi një mjedis ku kriminelët ndiheshin të mbrojtur,” shpjegon ajo. “Kontraktorët dhe paqeruajtësit që abuzonin me fëmijët nuk ndiqeshin penalisht në vendet e tyre. Ata kishin imunitet, dhe ky imunitet u shfrytëzua sistematikisht.”
Miroslav Lajčák: Diplomati i Kompromentuar
Në qendër të këtyre akuzave për mbulim institucional është diplomati sllovak Miroslav Lajčák, ish-Përfaqësues i Lartë në Bosnje dhe Hercegovinë (2007-2009) dhe ish-President i Asamblesë së Përgjithshme të OKB-së (2017-2018).
Sipas Edmonds, biografia zyrtare e Lajčák është “pastruar” për të fshehur detajet e aktiviteteve të tij gjatë kohës që shërbente në misionet ndërkombëtare në Ballkan.
“Pse dokumentet e lëshuara së fundmi nga autoritetet amerikane janë kaq sipërfaqësore?” pyet Edmonds. “Pse nuk përmbajnë komunikime thelbësore nga periudha 1998-2003? Sepse ato do të tregonin se si zyrtarë të lartë të OKB-së, përfshirë Lajčák, ishin të kompromentuar ose bashkëpunëtorë në mbulimin e skandaleve të trafikimit të fëmijëve.”
Edmonds argumenton se karriera e shpejtë e Lajčák; nga Ballkani në krye të Asamblesë së Përgjithshme të OKB-së; nuk ishte e rastësishme. “Ai u promovua pikërisht sepse ishte i kompromentuar. Në botën e inteligjencës, njerëzit e kompromentuar janë më të lehtë për t’u kontrolluar. Ata promovohen për të siguruar që të vazhdojnë të heshtin.”
Dorëheqja e fundit e Lajčák nga pozita e Përfaqësuesit Special të BE-së për Dialogun Beograd-Prishtinë, sipas Edmonds, nuk duhet parë si një akt moral, por si një lëvizje taktike për të parandaluar daljen e mëtejshme të informacioneve.
Terje Rød-Larsen: Lidhja Norvegjeze
Lajčák nuk është i vetmi diplomat i lartë i përmendur në rrëfimin e Edmonds. Ajo përfshin gjithashtu diplomatin norvegjez Terje Rød-Larsen, një figurë kyçe në diplomacinë ndërkombëtare, i njohur për rolin e tij në procesin e paqes në Lindjen e Mesme dhe si president i “International Peace Institute” në Nju Jork.
Sipas analizës së Edmonds, përfshirja e Rød-Larsen tregon se rrjeti i shantazhit shtrihej nga kontraktorët e terrenit në Ballkan deri te nivelet më të larta të diplomacisë në Nju Jork dhe Oslo.
“Ky nuk ishte një operacion që ndodhte vetëm në terren,” shpjegon ajo. “Ai kishte degëzime në qendrat më të larta të pushtetit diplomatik. Personalitete si Terje Rød-Larsen, që lëvizin lirshëm midis OKB-së, qeverive perëndimore dhe institucioneve të influencës, ishin ose të kompromentuar ose bashkëpunëtorë aktivë në krijimin e një kulture të pandëshkueshmërisë.”
Edmonds nuk ofron detaje të plota për rolin e saktë të Rød-Larsen, por përfshirja e emrit të tij në këtë rrëfim hap një dimension të ri skandali: atë të diplomacisë globale të infiltruar nga një rrjet shantazhi seksual.
DynCorp dhe Kathryn Bolkovac; Dëshmia e pandëshkueshmërisë
Për të mbështetur pretendimin e saj se OKB-ja dhe kontraktorët ndërkombëtarë vepronin në një klimë të pandëshkueshmërisë, Edmonds sjell në vëmendje rastin e Kathryn Bolkovac.
Bolkovac, një oficere policie amerikane dhe sinjalizuese, punoi për kontraktorin ushtarak amerikan DynCorp në Bosnje. Ajo zbuloi se kolegët e saj nga DynCorp dhe paqeruajtësit e OKB-së ishin drejtpërdrejt të përfshirë në blerjen dhe shfrytëzimin seksual të vajzave të reja dhe fëmijëve. Historia e saj u bë subjekt i filmit “The Whistleblower”.
“Bolkovac doli me prova të pakundërshtueshme,” thotë Edmonds. “Ajo fitoi gjyqin për shkarkim të padrejtë në Mbretërinë e Bashkuar. Por pyetja është: sa nga ata që ajo ekspozoi u ndoqën penalisht? Asnjë. Asnjë punonjës i DynCorp nuk u dënua në Shtetet e Bashkuara.”
Edmonds akuzon Departamentin Amerikan të Shtetit dhe sistemin gjyqësor për krijimin e një “murri mbrojtës” rreth këtyre kontraktorëve. Ajo përmend përpjekjen e ish-kongresmenes Cynthia McKinney për të hapur hetime në Kongres, përpjekje e cila u bllokua.
“Ky nuk ishte thjesht korrupsion,” argumenton ajo. “Kjo ishte një politikë e qëllimshme për të mbrojtur një rrjet që furnizonte elitat me viktima trafikimi. Kjo politikë shtrihej nga kontraktorët e terrenit si DynCorp deri te diplomatët e lartë si Lajčák dhe Rød-Larsen.”
Viktimat e Padukshme; Nada Marcinkova dhe fëmijët e Ballkanit
Nëse diplomatët dhe kontraktorët janë njëra anë e medaljes, ana tjetër janë viktimat. Edmonds insiston se viktimat më të harruara të këtij rrjeti janë fëmijët e Ballkanit.
“Bota flet për viktimat amerikane të Epstein,” thotë ajo. “Por unë po flas për fëmijë të moshave 7 deri 10 vjeç, nga Shqipëria, Kosova, Bosnja, të cilët u zhdukën gjatë kaosit të pasluftës. Ata nuk kishin media që të shkruanin për ta. Ata ishin të padukshëm.”
Ajo zbulon një skemë makabre ku trafikimi nuk bëhej vetëm përmes rrëmbimeve të dhunshme, por edhe përmes fasadave të ligjshme: OJQ-ve bamirëse dhe agjencive të rreme të adoptimit.
“Disa organizata të regjistruara si ‘bamirësi katolike’ ose agjenci për adoptimin e fëmijëve të luftës, në realitet shërbenin si kanale furnizimi për rrjetet e pedofilisë në Perëndim dhe Lindje të Mesme,” pretendon ajo.
Një figurë kyçe në këtë pikë është Nadia Marcinko (e njohur edhe si Nada Marcinkova), një ish-viktimë dhe më pas rekrutuese për Epstein. Me origjinë nga Evropa Lindore, Marcinko përshkruhet nga Edmonds si “arkiviste e gjallë” e rrjetit.
“Ajo e di saktësisht se nga vinin viktimat, si trafikoheshin dhe kush i merrte ato. Por ajo mbrohet nga sistemi i drejtësisë amerikane; FBI dhe Departamenti i Drejtësisë (DOJ); pikërisht për të parandaluar daljen e kësaj të vërtete,” pretendon Edmonds.
Ajo përfundon me një akuzë të rëndë: “FBI dhe DOJ po mbajnë sekret emrat e viktimave ballkanike, sepse zbulimi i tyre do të provonte shkallën ndërkombëtare dhe institucionale të krimit. Do të tregonte se ky nuk ishte një pedofil i çmendur, por një operacion i organizuar shtetëror dhe ndërkombëtar.”
Lidhja me të tashmen: Sazani, Kushner dhe Paratë e Pista
Edmonds nuk e ndalon analizën e saj në të shkuarën. Whistleblower-ja lidh këtë histori të errët me zhvillimet aktuale gjeopolitike në rajon.
Ajo përmend në mënyrë specifike projektin e Jared Kushner; dhëndrit të ish-Presidentit Donald Trump; për ishullin e Sazanit në Shqipëri. Sipas saj, ky investim nuk është thjesht turistik, por përfaqëson një konvergjencë interesash midis të njëjtëve aktorë që kishin interesa në rajon që nga vitet ’90.
“Investitorët pas Kushner; nga Izraeli, Emiratet e Bashkuara Arabe dhe Arabia Saudite; janë të njëjtët aktorë që bashkëpunonin me rrjetin e trafikut në vitet ’90,” thotë ajo. “Sot ata po vijnë për të pastruar paratë e tyre përmes projekteve të ligjshme, nën petkun e zhvillimit ekonomik.”
Ajo shkon më tej, duke pretenduar se portet shqiptare, veçanërisht Porti i Durrësit, janë kthyer në nyje kyçe për transportin e kokainës kolumbiane dhe ekuadoriane drejt Evropës. Ajo përmend porte specifike në Ekuador dhe Brazil si pika nisjeje të këtij trafiku.
“Infrastruktura që dikur përdorej për logjistikë ushtarake apo humanitare, tani është kooptuar nga krimi i organizuar ndërkombëtar. Dhe këto investime të reja; si ai i Kushner në Sazan; po i japin atij një fasadë legitimiteti,” përfundon ajo. Pamfleti.
