Në historinë e antikitetit, shembulli i pas Luftës së Peloponezit na tregon se për të qenë një fitues i denjë, duhej shumë më tepër se një ushtri e fuqishme. Pas luftës, edhe pse Sparta mundi Athinën, pasojat e saj negative vazhduan për një kohë të gjatë.
Sparta, ndryshe nga Athina, ishte një qytet-shtet i cili nuk e njihte demokracinë. Atje mbizotëronte autokracia, dhe ushtria ishte e vetmja gjë që kishte rëndësi.
Pas përfundimit të Luftës së Peloponezit, ushtarët spartanë u kthyen në shtëpitë e tyre, ku u përballën me realitetin e jetesës në Spartë. Pasi panë zhvillimet e sistemit demokratik të Athinës, ata ndienë zhgënjim dhe pakënaqësi ndaj mënyrës së jetesës në vendin e tyre.
Ky zhgënjim i ushtarëve shërbeu si katalizator për rënien e fuqisë politike të Spartës. Ushtarët që dikur ishin forca e padiskutueshme e qytetit, tani humbën besimin ndaj mbretërve të Spartës. Kjo çoi në një dobësim të gradual të Spartës dhe humbjen e supremacisë që kishte mbi qytet-shtetet e tjera të Greqisë së Lashtë.
