Leximi i rregullt, zotërimi i më shumë se një gjuhe, të qëndruarit në formë ose të paktën fizikisht aktiv, të ushqyerit e shëndetshëm dhe të fjeturit mirë në moshë të re, të gjitha këto janë lidhur vitet e fundit me parandalimin e demencës ose të paktën me vonimin e fillimit të saj tek ata, historia familjare e të cilëve nënkupton ndjeshmëri.
Sipas studiuesve në Universitetin e Tilburgut në Holandë, Universitetin e Gjenevës dhe Institutin Karolinska të Suedisë, kujdesi i rregullt për fëmijët nga gjyshja dhe gjyshi është ndoshta një tjetër mbrojtje e mundshme kundër efekteve të plakjes.
“Gjyshërit që kujdesen për nipërit e mbesat e tyre kanë tendencë të tregojnë funksionim më të mirë njohës, sesa ata që nuk e bëjnë këtë”, tha ekipi në një punim të botuar në Psychology and Aging, një revistë e Shoqatës Amerikane të Psikologjisë (APA).
“Gjyshërit që ofronin kujdes për fëmijët shënuan rezultate më të larta në testet e kujtesës dhe rrjedhshmërisë verbale krahasuar me ata që nuk e bënin këtë, edhe pasi u përshtatën për moshën, shëndetin dhe faktorë të tjerë”, zbuluan studiuesit, pasi shqyrtuan të dhënat e anketës që mbulonin pothuajse 2,900 pjesëmarrës në Studimin Gjatësor Anglez të Plakjes.
Midis viteve 2016 dhe 2022, gjyshërit e përfshirë në studim u pyetën tri herë nëse i kishin ndihmuar prindërit duke u kujdesur për nipërit e mbesat e sëmura, duke i marrë nga shkolla ose çerdhja, duke përgatitur vakte për ta, duke i ndihmuar ose duke mbikëqyrur detyrat e shtëpisë, duke i lënë të qëndronin brenda natës ose duke qenë në përgjithësi të disponueshëm shpejt nëse lindte ndonjë nevojë.
“Ajo që na ra më shumë në sy ishte se të qenit një gjysh kujdestar dukej se kishte më shumë rëndësi për funksionimin kognitiv sesa sa shpesh gjyshërit ofronin kujdes ose çfarë bënin saktësisht me nipërit e mbesat e tyre”, tha Flavia Chereches e Tilburgut./ DPA News.
