Në një lëvizje që ka tronditur Uashingtonin, Brukselin dhe vendet e NATO-s, Mark Carney ka mbërritur në Pekin dhe ka shpallur një “Partneritet të Ri Strategjik” me Kinën.
Duke e paraqitur këtë si pjesë të “Rendit të Ri Botëror”, Carney po sinjalizon, sipas raportimeve, një kthesë historike të eksporteve të energjisë së Kanadasë, mineraleve, zinxhirëve të furnizimit të AI, rrugëve të Arktikut, duke u larguar nga Shtetet e Bashkuara në një kohë kur tensionet brenda aleancës janë në rritje.
Ky zhvillim po ndiqet me vëmendje në Mbretërinë e Bashkuar, Francë, Gjermani, Itali, Japoni, Kore të Jugut, Australi dhe Zelandë të Re, teksa blloku perëndimor po rishikon unitetin strategjik.
Ndërkohë, lojtarë të mëdhenj të Global South dhe të botës multipolare, përfshirë Indinë, Brazilin, Rusinë, Katarin, Indonezinë, Emiratet e Bashkuara Arabe, Singaporin, Malajzinë, Tajlandën, Korenë e Jugut, Brazilin, Argjentinën, Arabinë Saudite, Iranin, Turqinë, Afrikën e Jugut, Indonezinë dhe Meksikën, po e ndjekin me kujdes, ndërsa qendrat e pushtetit po lëvizin.
Me Xi Jinping që nxit multipolaritetin, Vladimir Putin që sfidon rendin e udhëhequr nga SHBA, dhe retorikën e fushatës së Donald Trump për 2026 që ringjall proteksionizmin, tarifat dhe presionin e aleancave, sistemi global po hyn në një fazë të “shkëputjes strategjike” dhe politikave të blloqeve.
A po shpërbëhet rendi liberal i udhëhequr nga SHBA?
A është “narrativa e shtetit të 51-të” më në fund e varrosur?
A është Kanadaja e pozicionuar si një shtet kyç i fuqisë së mesme, që bën balancë mes Uashingtonit, Pekinit dhe botës BRICS?
Me kohezionin e NATO-s nën presion, zgjerimin e BRICS në rritje, debatet mbi de-dollarizimin që po shtohen dhe gjeopolitikën e energjisë që po riformëson korridoret e tregtisë, ky moment mund të shënojë fillimin e një Luftë të Ftohtë 2.0, ekonomike, teknologjike dhe ideologjike.
/tiranapost
