Mikroplastika, grimca të vogla që vijnë nga copëzimi i objekteve të mëdha plastike dhe mbetjet industriale, mund të dëmtojë qelizat dhe të prishë funksionimin e organeve, duke rritur potencialisht rrezikun e sëmundjeve të zemrës, kancerit, infertilitetit dhe gjendjeve të tjera kronike.
Studiuesit nga Universiteti i Bostonit thonë se ekziston edhe një tjetër anë negative e këtyre grimcave të kudogjendura, bakteret që ekspozohen ndaj tyre mund të bëhen rezistente ndaj disa llojeve të antibiotikëve.
Besojmë se amerikanët thithin dhe gëlltisin dhjetëra mijëra grimca mikroplastike në vit. Një studim i fundit madje zbuloi një sasi të konsiderueshme të tyre në trurin e njerëzve, pasi mikroplastika gjendet kudo në mjedis.
“Fakti që mikroplastika ndodhet gjithandej rreth nesh, dhe madje edhe më shumë në zonat e varfra ku higjiena është e kufizuar, është një pjesë tronditëse e këtij zbulimi,” tha Muhammad Zaman, profesor i inxhinierisë biomjekësore në Universitetin e Bostonit, i cili studion rezistencën antimikrobike si dhe shëndetin e refugjatëve dhe emigrantëve.
“Ka padyshim një shqetësim se kjo mund të përbëjë një rrezik më të madh në komunitetet e pafavorizuara,” vazhdoi Zaman, “dhe vetëm sa nënvizon nevojën për më shumë vigjilencë dhe një kuptim më të thellë të ndërveprimeve midis mikroplastikës dhe baktereve.”
Rezistenca antimikrobike është mjaft e përhapur, vlerësohet se rreth 4.95 milionë vdekje ndodhin çdo vit në mbarë botën për shkak të këtyre infeksioneve.
Zaman fajëson përdorimin e gabuar dhe të tepruar të antibiotikëve, si dhe mjedisin e menjëhershëm rreth mikrobeve, ku bakteret dhe viruset shumohen.
Ekipi i tij studioi sesi bakteret e zakonshme e. coli reagonin në një mjedis të mbyllur me mikroplastika.
Bakteret u ngjitën dhe kolonizuan plastikën, ashtu siç bëjnë në çdo sipërfaqe tjetër, duke krijuar një shtresë të ndërlikuar dhe të rrëshqitshme të quajtur biofilm. Biofilmat mbrojnë bakteret nga faktorët stresues të mjedisit, antibiotikët dhe përgjigjet imunitare.
Rezultoi se biofilmat e formuara mbi mikroplastikat ishin më të forta dhe më të trasha sesa ato të vëzhguara në materiale të tjera, si xhami. Për më tepër, shkalla e rezistencës ndaj antibiotikëve në mikroplastika ishte dukshëm më e lartë.
“Po tregojmë se prania e plastikës nuk është vetëm një sipërfaqe ku bakteret ngjiten, ajo në fakt po ndihmon në zhvillimin e organizmave rezistentë,” tha Zaman.
Shumica e plastikës e largon ujin dhe lëngjet e tjera, ajo është hidrofobike për shkak të strukturës molekulare.
Ekipi i Zamanit spekuloi se plastika përthith gradualisht lagështinë dhe mund të thithë antibiotikët para se të arrijë te bakteret që synon të luftojë.
Gjetjet u publikuan në revistën Applied and Environmental Microbiology.
Studiuesit planifikojnë të zbulojnë mekanizmat e saktë që lejojnë bakteret të kapen aq fort pas plastikës dhe të studiojnë shfaqjen e baktereve dhe viruseve rezistente ndaj antibiotikëve të lidhura me mikroplastikat në kampet e refugjatëve.
Ekipi vuri në dukje se refugjatët, azilkërkuesit dhe popullatat e zhvendosura me forcë janë të ndjeshme ndaj infeksioneve rezistente ndaj ilaçeve. Vlerësohet se rreth 122 milionë njerëz janë zhvendosur me forcë në mbarë botën. / New York Post – Syri.net
