Shumica e prindërve duan t’ua heqin shqetësimet fëmijëve të tyre dhe t’ua kursejnë dhimbjen. Edhe pse kjo nuk është gjithmonë e mundur, nëse keni dëgjuar shpesh fraza të caktuara gjatë rritjes, prindërit tuaj ndoshta ju kanë ndihmuar të ndiheni më të sigurt dhe të mbështetur.
Ankthi është pjesë e jetës – fëmijët sapo po mësojnë se si ta përballojnë atë, dhe këtu prindërit mund t’i ndihmojnë më shumë. Hulumtimet tregojnë se është thelbësore të lidheni me fëmijën tuaj emocionalisht, sepse kur ata janë të frikësuar dhe të shqetësuar, emocionet marrin përsipër, shkruan YourTango.
“E kuptoj, e shoh që je i frikësuar”
Nuk ka një recetë të vetme për ankthin, sepse çdo fëmijë ka frikë nga diçka e ndryshme. Fëmijët më të vegjël mund të kenë frikë nga ndarja nga prindërit e tyre, zhurmat natën ose nga goditja me thikë. Një anketë me fëmijë të moshës 9 deri në 13 vjeç tregoi se 86 përqind e tyre janë më të shqetësuar për shëndetin e një të dashuri, me shkollën dhe të ardhmen në krye të listës. Nëse vini re se fëmija juaj është në ankth, thuajeni me zë të lartë atë që shihni. Jepini atij një shans të bjerë dakord me ju ose të shpjegojë se çfarë e shqetëson vërtet – dhe pastaj mund ta trajtoni problemin së bashku.
“E di që kjo është e vështirë për ty”
Shqetësimi mund të jetë i lodhshëm, prandaj është e rëndësishme t’i tregoni fëmijës suaj se e kuptoni. Kur ia bëni të ditur se ndjenjat e tij janë të vërteta dhe të vlefshme, ai ka më shumë gjasa të hapet. Lajmi i mirë është se një sasi e caktuar shqetësimi mund të jetë e dobishme – na motivon të përgatitemi dhe të ndërmarrim veprime. Problemi lind kur shqetësimi bëhet aq intensiv sa fillon të ndërhyjë në jetën e përditshme.
“A do një përqafim?”
Vetëm siguria shpesh nuk është e mjaftueshme. Kontakti fizik gjithashtu ndihmon shumë – një përqafim mund të zvogëlojë tensionin dhe ta ndihmojë fëmijën të relaksohet. Kur trupi qetësohet pak, është më e lehtë të mendosh për atë që po ndodh në të vërtetë.
“Merr frymë thellë pas meje”
Fjali të tilla si “Gjithçka do të shkojë mirë” ose “Qetësohu” shpesh nuk i arrijnë fëmijës kur është i frikësuar. Është e vështirë të mendosh me gjakftohtësi atëherë. Kjo është arsyeja pse është e dobishme t’i mësosh fëmijës të marrë frymë.
“Imagjino vendin tënd të sigurt”
Kur fëmija juaj është i qetë, flisni për një vend ku ndihet i sigurt dhe i lumtur – mund të jetë plazhi, shtëpia e gjyshes ose dhoma e tij. Kërkojini ta përshkruajë atë me sa më shumë detaje të jetë e mundur. Më vonë, kur të ndihet i shqetësuar, sugjerojini që ta mendojë atë në mendjen e tij.
Psikologia Sharon Saline këshillon që për fëmijët pa strategji vetëkontrolli, shqetësimi mund të shndërrohet lehtësisht në panik ose dorëzim, dhe kur ata mësojnë të përpunojnë mendimet e ankthit dhe të mbështeten në sukseset e mëparshme, ata mund ta tolerojnë më lehtë pasigurinë.
“Më trego pak më shumë”
Për të ulur ngarkesën emocionale, inkurajojeni fëmijën tuaj të flasë për atë që e shqetëson. Bëni pyetje të hapura, por ndonjëherë gjëja më e rëndësishme është thjesht të heshtni dhe t’i jepni hapësirë. Kjo tregon interesin tuaj dhe e ndihmon fëmijën tuaj ta shohë situatën nga një perspektivë tjetër.
“Cila është më e keqja që mund të ndodhë?”
Kjo pyetje i ndihmon fëmijët t’i shohin shqetësimet e tyre në perspektivë. Ndoshta rezultati më i keq është që ata nuk do të jenë pjesë e ekipit të futbollit. Flisni për sa keq do të ishte në të vërtetë, çfarë mund të bënin nëse do të ndodhte dhe çfarë mund të mësonin prej saj. Është e dobishme të shtoni, “Dhe çfarë ka më shumë të ngjarë të ndodhë?” – kjo shpesh i zvogëlon menjëherë mendimet negative.
