Rrugët që dikur ishin plot me njerëz tani janë të shkreta. Mbetjet e hoteleve, teatrove dhe dyqaneve ende japin një pasqyrë të planimetrisë së mëparshme të qytetit.Shkallët që nuk të çojnë askund, tabelat e zbehura, mbetjet e këndit të lojërave, objektet e ndryshkura dhe një shtresë e hollë kripe i japin vendit një atmosferë fantazmash.
Dikur një nga spa-të më të famshme të Argjentinës, Villa Epequen qëndron sot si një kujtesë se sa lehtë natyra mund t’i ndryshojë planet e njerëzve.
I vendosur në Lago Epequen, një liqen i kripur në provincën e Buenos Aires, ky qytet gjatë shekullit të 20-të tërhoqi mijëra vizitorë që kërkonin pushim dhe terapi në ujë, përqendrimi i kripës i të cilit ishte ndër më të lartët në botë, menjëherë pas Detit të Vdekur.
Bumi turistik filloi që në vitet njëzet të shekullit të kaluar dhe me kalimin e kohës Epekuen u zhvillua në një vendpushim të vogël. Hotelet, restorantet, dyqanet dhe madje edhe një linjë treni nga Buenos Aires e bënë atë lehtësisht të arritshëm dhe jashtëzakonisht të popullarizuar.
Në vitet e tij më të mira, vendi mund të priste deri në 20 mijë turistë gjatë një sezoni, ndërsa popullsia e përhershme numëronte rreth pesë mijë njerëz. Vizitorët vinin për banjot terapeutike që supozohej se ndihmonin me reumatizmin, sëmundjet e lëkurës dhe sëmundje të tjera të ndryshme.
Shira të rrëmbyeshëm
Në filli të viteve tetëdhjetë, rajoni u godit nga shira të rrëmbyeshëm. Niveli i liqenit u rrit gradualisht dhe presioni mbi digat mbrojtëse u bë gjithnjë e më i madh. Më 10 nëntor 1985, argjinatura më në fund u shemb. Uji hyri në qytet dhe e përpiu atë. Banorët lanë shtëpitë e tyre në panik, duke marrë me vete vetëm gjërat më të nevojshme.
Brenda pak javësh, uji arriti një lartësi prej disa metrash dhe me kalimin e viteve e mbuloi plotësisht Epequen-in. Në kulmin e përmbytjes, qyteti ndodhej nën më shumë se 10 metra ujë të kripur, i padukshëm për botën për gati një çerek shekulli më pas.
Vetëm pas vitit 2009, kur periudhat më të thata ulën nivelin e ujit, Epekuen u rishfaq. Megjithatë, pamja që u shfaq ishte shumë larg asaj që kujtonin ish-banorët. Uji i kripur shkatërroi pothuajse gjithçka.
Muze i frikshëm në ajër të hapur
Sot, të ecësh nëpër Epequen duket pothuajse e pabesueshme. Rrugët që dikur ishin plot me njerëz tani janë të shkreta. Mbetjet e hoteleve, teatrove dhe dyqaneve ende japin një pamje të pamjes së dikurshme të qytetit. Shkallët që nuk të çojnë askund, tabelat e zbehura, mbeturinat e sheshit të lojërave, objektet e ndryshkura dhe një shtresë e hollë kripe i japin vendit një atmosferë fantazmash.
Megjithatë, liqeni ende ruan veçantinë e tij. Uji i tij ka një përqendrim të lartë mineralesh dhe qytetet përreth, si Karue aty pranë, po përpiqen të ringjallin turizmin duke ofruar trajtime termale dhe not në mjedise të rinovuara. Megjithatë, vetë Epekuen mbetet i paprekur – si një muze në ajër të hapur.
