Gjilan – Krijimtaria letrare e Fehmi Qerimit, poet nga Gryka e Karadakut që jeton dhe vepron në Zvicër, përfaqëson një ndërthurje të fuqishme të përvojës së mërgimit me ndjeshmërinë ndaj atdheut dhe vendlindjes. Edhe pse larg Kosovës, poezia e tij mbetet e rrënjosur thellë në identitetin kombëtar, duke e shndërruar mallin, kujtesën dhe përjetimet personale në art poetik të artikuluar me ndjeshmëri dhe përmbajtje.
Në një distancë gjeografike që shpesh ftoh kujtesën dhe zbeh lidhjet me rrënjët, poeti Fehmi Qerimi dëshmon të kundërtën: nga mërgata ai vazhdon të jetë një zë i ngrohtë, i ndjeshëm dhe i pandarë nga dhimbjet, kujtesa dhe shpresa e atdheut të tij – Kosovës.
Krijimtaria e tij nuk është thjesht art, por një formë e qëndresës shpirtërore, ku malli, identiteti dhe përjetimet kolektive shndërrohen në vargje që prekin lexuesin. Me një ndjeshmëri të thellë dhe një gjuhë të përmbajtur artistike, Qerimi arrin të ndërtojë ura mes mërgimit dhe vendlindjes, duke ngrohur zemrat e shumë adhuruesve të letërsisë dhe duke e mbajtur gjallë kujtesën për plagët dhe dashurinë ndaj Kosovës.
Qerimi, i lindur më 1971 në fshatin Pidiç të Gjilanit, ka ndërtuar një rrugëtim jetësor dhe profesional të ndërthurur me sfida dhe përkushtim, duke kaluar nga studimet në Kosovë deri te jetesa në mërgatë. Krahas angazhimeve profesionale në fushën e shëndetësisë, ai i është përkushtuar edhe krijimtarisë letrare, duke botuar dy vepra poetike: “Klithmë kohe” (2013) dhe “Aty ku s’jam unë” (2014).
Poezia e tij karakterizohet nga një gjuhë e kursyer, por e ngarkuar me domethënie, ku temat e atdheut, mërgimit, kujtesës dhe identitetit përbëjnë boshtin kryesor. Vargu i tij i shkurtër dhe i drejtpërdrejtë arrin të përçojë emocione të thella dhe reflektime filozofike, duke e bërë atë të afërt për lexuesin dhe të pranueshëm për kritikën letrare.
Në veprën “Aty ku s’jam unë”, autori eksploron kontrastin mes jetës në vendlindje dhe përvojës së mërgimit, duke krijuar një univers poetik ku ndjenja e mungesës dhe përkatësisë përplasen vazhdimisht. Poezitë e tij trajtojnë jo vetëm dhimbjen e largësisë, por edhe realitetet shoqërore dhe historike, duke reflektuar mbi kujtesën kolektive dhe sfidat e kohës.
Studiues dhe krijues të fushës letrare kanë vlerësuar se poezia e Qerimit dallohet për qartësi shprehëse dhe për një ndërtim të kujdesshëm të vargut, ku përmes metaforës dhe figurës stilistike arrin të kapë fragmente të jetës së përditshme dhe t’i ngrejë ato në nivel artistik.
Në tërësi, krijimtaria e Fehmi Qerimit paraqet një zë të veçantë në poezinë bashkëkohore shqiptare, ku përmes një artikulimi të matur dhe të ndjerë, autori sjell përpara lexuesit një botë të pasur emocionesh, kujtimesh dhe reflektimesh, duke dëshmuar se edhe nga larg, lidhja me atdheun mbetet burim i pashtershëm frymëzimi.
Ka botuar së paku dy përmbledhje poetike:
“Klithmë kohe” (2013)
“Aty ku s’jam unë” (2014)
Krijimtaria e tij është kryesisht poetike dhe përqendrohet në tema të tilla si:
mërgimi dhe identiteti
malli për atdheun dhe vendlindjen
përjetimet personale dhe kolektive
reflektime mbi shoqërinë dhe kohën
Poezia e tij karakterizohet nga:
vargje të shkurtra dhe të përmbledhura
ngarkesë emocionale e theksuar
përdorim i figurave stilistike dhe metaforave
një raport i vazhdueshëm mes atdheut dhe jetës në diasporë
Vepra “Aty ku s’jam unë” është promovuar në Gjilan, ku për të kanë folur edhe krijues e studiues vendorë, duke e vlerësuar si një zë të sinqertë dhe të ndjeshëm poetik.
Në përgjithësi, Fehmi Qerimi konsiderohet një autor që, ndonëse larg fizikisht, mbetet i lidhur fuqishëm me realitetin dhe shpirtin e Kosovës përmes vargut poetik./rajonipress/
