Nuk jam tipi që tradhton. Kam qenë gjithmonë besnik ndaj gruas sime dhe e kam dashur me gjithë zemër. Por një natë, gjithçka ndryshoi. Ishte një moment dobësie, i turbullt nga alkooli dhe nga një ngatërresë emocionesh që ende sot më bëjnë të ndihem i turpëruar.
Ishim në një festë të vogël familjare, një darkë e zakonshme me miq të ngushtë. Aty ishte edhe shoqja më e afërt e gruas sime – një grua karizmatike, gjithmonë e buzëqeshur dhe shumë tërheqëse. Kishim pasur gjithmonë një marrëdhënie miqësore, pa asnjë flirt apo tension të hapur… deri atë natë.
Pasi disa gota vere u kthyen në shumë më tepër sesa duhej, gjërat nisën të mjegulloheshin për mua. Gruaja ime ishte larguar më herët nga festa për shkak të një dhimbjeje koke, dhe unë vendosa të qëndroja edhe pak. Shoqja e saj qëndroi gjithashtu. Nuk e di nëse gjithçka ishte spontane apo e menduar nga ajo – por papritur e ndjeva që po më afrohej më shumë se zakonisht. Më prekte lehtë në krah, më shikonte drejt në sy dhe më fliste me një ton ndryshe.
Mund të isha larguar. Duhet të isha larguar. Por isha i dehur, i hutuar, dhe për një moment humba kontrollin. Gjithçka ndodhi shpejt. E gjej veten në shtratin e saj, me mendjen e mjegulluar dhe zemrën që rrihte fort nga faji. Menjëherë pas aktit, ndjeva neveri për veten. S’kishte asgjë të bukur në atë çfarë ndodhi. Nuk kishte ndjenja, nuk kishte dashuri – vetëm një shkelje e rëndë ndaj njeriut që më beson më shumë.
Nuk i kam treguar gruas sime. Ende jo. Jetoj çdo ditë me ndjenjën e fajit, me frikën se çfarë do të ndodhte po të merrte vesh të vërtetën. Ajo nuk e meriton këtë, dhe unë nuk e justifikoj veten. Nuk e fajësoj as shoqen e saj – pavarësisht gjithçkaje, ishte zgjedhja ime. Por e vërteta është se, ndonëse nuk kisha qëllim ta tradhtoja, ndodhi… dhe tani më mbetet vetëm të jetoj me pasojat.
Përgjigjja e psikologes: Duhet guxim për të pranuar një gabim që të rëndon kaq shumë emocionalisht. Ajo që po përjeton është një përzierje e ndjenjës së fajit, turpit dhe frikës nga humbja. Dhe të gjitha këto janë ndjenja të natyrshme pas një sjelljeje që bie ndesh me vlerat e tua personale.
Ajo që thekson – se nuk ishte planifikuar, se nuk je person që tradhton – është me rëndësi. Kjo tregon se akti që ndodhi nuk është pasqyrë e identitetit tënd, por më shumë reflektim i një momenti të dobët, ndoshta të ndikuar nga konsumimi i alkoolit, mungesa e kufijve emocionalë dhe ngarkesa e rastësishme emocionale në atë mbrëmje.
