Lufta e Ftohtë nuk ishte një thjeshtë një përballje e zakonshme midis dy shteteve, por një betejë epokale, ku përfshihej një sistem liberal dhe demokratik i SHBA-së, kundër një regjimi të shtypjes dhe kontrollit absolut si ai i Bashkimit Sovjetik. Ky ishte një luftë për të ardhmen e botës, për lirinë kundër diktaturës, dhe për një rend të ri ndërkombëtar, ku njerëzit mund të jetonin të lirë, pa frikën e regjimeve autoritare.
Pikërisht në vitin 1962, Bashkimi Sovjetik bëri një veprim të pafalshëm, vendosën raketa bërthamore në Kubë, vetëm 150 km larg brigjeve të SHBA-së. Kjo ishte një provokim i drejtpërdrejtë ndaj sigurisë kombëtare të SHBA-së dhe të gjithë botës demokratike. Ajo që ishte e tmerrshme në këtë veprim ishte se po rrezikohej jeta e miliona njerëzve, vetëm për të forcuar ndikimin ideologjik të një shteti të dhunshëm që nuk njohu as kufij, as liritë e individëve. Dhe kjo është ajo që e bën të qartë dallimin: SHBA kërkoi të mbrojë lirinë dhe sigurinë, ndërsa Bashkimi Sovjetik kërkonte të impononte terrorin dhe dominimin.
Një tjetër akt i paimagjinueshëm nga ana e Bashkimit Sovjetik ishte përdorimi i propagandës për të mbjellë urrejtje dhe pasiguri. Ata donin të formonin një botë të mbyllur, ku shoqëria nën regjimin sovjetik do të ishin të përjetshëm robër të një ideologjie që kishte si qëllim vetëm forcimin e pushtetit të një pakice udhëheqëse. Përballë kësaj, SHBA ishte një farë shprese për lirinë dhe barazinë, duke u përpjekur të ruante vlerat themelore të demokracisë, të drejtave të njeriut dhe të drejtat e individëve.
Kjo është arsyeja pse çdo fitore e SHBA-së, siç ishte arratisja nga dominimi sovjetik me projektin e raketave dhe garën hapësinore, ishte një fitore për lirinë dhe progresin, për një botë më të drejtë dhe më të hapur. Duke arritur të zbarkonin në Hënë, SHBA tregoi superioritetin e sistemit kapitalist mbi totalitarizmin komunist dhe e dërgoi një mesazh të fuqishëm për të gjithë botën: liria dhe inovacioni janë më të fuqishëm se kontrolli dhe shtypja.
Në anën tjetër, Bashkimi Sovjetik, që përpiqej të impononte sistemin e tij totalitar në çdo cep të globit, nuk mund të mbante asnjë premtim për lirinë dhe dinjitetin e individëve. Enver Hoxha, që u largua nga Bashkimi Sovjetik dhe e shpalli luftën ndaj ‘imperializmit’ perëndimor, ishte një tjetër shembull se si një regjimi komunist përdori propagandën dhe frikën për të mbajtur popullin të nënshtruar. Shqipëria, nën udhëheqjen e tij, nuk ishte as më shumë se një vend i izoluar nga bota dhe përjetoi vite të frikshme të sundimit të dhunshëm, duke iu nënshtruar ideologjisë që e shpallte veten si përfaqësuese të ‘sistemit të duhur’.
Bashkimi Sovjetik, përveç që vepronte si një makineri shkatërruese e shpresës për popujt nën sundimin e tij, ndërhynte në çdo sektor, nga letërsia, kinemaja, deri te sportet. Ata përdornin gjithçka për të demonizuar kapitalizmin dhe për të ngritur mitologjinë e një rendi të vetëm, që synonte të mbyllte çdo mundësi për individët të ishin të lirë. Nëse një shoqëri do të kishte pasur sukses në Luftën e Ftohtë, ajo do të ishte SHBA, pasi liria, mundësitë dhe drejtat e njeriut që ajo ofronte ishin më të forta se çdo ideologji totalitare që tentonte të shkatërrohej nga regjimi sovjetik.
Në vitin 1991, kur BRSS u shpërbë, kjo ishte një fitore e lirisë, një shenjë që sistemi komunist, i cili përfaqësonte shtypjen dhe mungesën e dinjitetit njerëzor, ishte në fund të tij. Përballë kësaj shkatërrimi dhe kolapsi, SHBA qëndroi si një simbol i fitores së lirisë dhe demokracisë.
Në fund, Lufta e Ftohtë ishte një test për të ardhmen e botës dhe një përballje mes demokracisë dhe totalitarizmit. SHBA mbrojti lirinë dhe mundësitë për individët të jetonin të lirë, ndërsa Bashkimi Sovjetik i përdori të gjithë popujt që ishin nën kontrollin e tij si mjet për të mbajtur pushtetin e një grushti të vogël të njerëzve që kërkonin vetëm kontroll dhe dominim.
