Kur fëmija juaj i rritur ju thotë se jeni prindër të këqij, zemra ndalet për një çast. Papritur kujtoni të gjitha momentet kur mendoni se po bëni më të mirën, ndërsa tani dëgjoni një version të ngjarjeve që ju godet thellë. Si të mbeteni të përmbajtur dhe ta dëgjoni kritikën pa u thyer emocionalisht?
Për fillim, pranoni se kjo nuk është personale. Kritika nga fëmijët e rritur prek drejtpërdrejt imazhin që keni për veten si prind i mirë. Mund të ndiheni të sulmuar, të poshtëruar apo të hutuar dhe kjo është krejt normale. Por nëse doni ta ruani marrëdhënien dhe qetësinë tuaj, duhet të bëni diçka të vështirë: t’i dëgjoni.
Po, t’i dëgjoni.
Pa ndërprerje, pa justifikime dhe pa atë “por” që e zbeh gjithçka. Ky është momenti kur përmbajtja dhe mirëkuptimi bëhen më të rëndësishmet. Mos u shqetësoni nëse fëmija juaj mendon se nuk jeni prind i përsosur. Harroni për një çast nëse keni gabuar apo jo.
Përqendrohuni te historia e tyre.
Psikologët e quajnë këtë pranimi i ndjenjave. Kur fëmija thotë: “Gjithmonë e keni favorizuar vëllain”, ai nuk po kërkon të ndryshojë të kaluarën. Ajo që kërkon më shpesh është të ndihet i kuptuar dhe i mbështetur.
Prandaj, merrni frymë thellë dhe thoni: “E kuptojmë, e dimë që nuk është e lehtë për ty.”
Pa “por”, kjo është thelbësore
Nëse arrini të ruani qetësinë, krijohet hapësirë për pranim të sinqertë të kufizimeve dhe gabimeve, si nga ana juaj, ashtu edhe nga ana e tyre. Për shembull:
“Po, kemi gabuar. Nuk dimë gjithmonë si të reagojmë. Na vjen keq që ndihesh kështu.”
Nuk është e nevojshme të shpjegoni çdo detaj nga e kaluara apo të mbroni çdo vendim. Fokusi është te ndjenjat, jo te detajet.
Po aq e rëndësishme është vendosja e kufijve. Nëse biseda kthehet në akuza të vazhdueshme, mund të thoni:
“Mund të na tregosh gjithmonë çfarë të shqetëson, por le ta bëjmë këtë bisedë me respekt, pa u lënduar.”
Kjo balancë mes pranimit të ndjenjave dhe ruajtjes së qetësisë së brendshme është një aftësi thelbësore e prindërimit modern.
Sepse fëmijët e rritur nuk kërkojnë të fitojnë një debat. Ata duan të ndihen të dëgjuar dhe të kuptuar, edhe kur këndvështrimet ndryshojnë. Kjo është një provë e empatisë, jo e perfeksionit tuaj si prind.
Qëllimi nuk është të “rregulloni” të kaluarën apo të bëheni prind ideal. Qëllimi është të ruani lidhjen dhe ndoshta të mësoni diçka të re për veten dhe për ta.
Kritika e një fëmije të rritur mund të jetë e vështirë, por mund të jetë edhe çliruese. Ajo ju jep mundësinë të largoheni nga mbrojtja dhe të jeni vërtet të pranishëm.
Herën tjetër kur dëgjoni këto fjalë, mos nxitoni të justifikoheni. Hiqni dorë nga mbrojtja dhe dëgjoni me vëmendje. Mund të kuptoni se fëmijët tuaj nuk duan t’ju sulmojnë, por të ndihen të kuptuar.
Në atë hapësirë mes fjalëve, mund të ndërtohet një lidhje më e fortë. Dhe kjo është thelbi i familjes.
