Edhe pse i përkasin brezave të ndryshëm, Steven Spielberg dhe Christopher Nolan përmenden shpesh në të njëjtin kontekst. Të dy kanë arritur të kombinojnë suksesin artistik me atë komercial, duke sjellë filma që janë njëkohësisht vizualisht mahnitës dhe emocionalisht të fuqishëm.
Spielberg e nisi rrugëtimin e tij në kinematografi si adoleshent me filmin “Firelight”, të realizuar me vetëm 500 dollarë, ndërsa Nolan xhiroi “Following” në vitin 1998 me një buxhet modest prej 6,000 dollarësh. Përveç pasionit për tregimin kinematografik, ata ndahen në dashurinë për fantastikën shkencore dhe eksplorimin e kufijve të njohurisë njerëzore.
Filmi që i lidh më shumë është kryevepra e Stanley Kubrickut, “2001: A Space Odyssey”, një vepër që ka ndikuar thellë në breza të tërë regjisorësh. Spielberg ka rrëfyer në dokumentarin “James Cameron’s Story of Science Fiction” se e pa filmin 18 herë në dy vitet e para pas publikimit:
“Ishte hera e parë që ndjeva sikur po jetoja një përvojë fetare në kinema,” – tha ai.
Ndërsa Nolan e përshkroi për “Entertainment Weekly” si një përvojë transportuese:
“Nuk më dukej e rreme për asnjë moment – kishte një madhështi surreale.”
Filmi i Kubrickut, i realizuar në vitin 1968, revolucionarizoi mënyrën se si kinemaja paraqet hapësirën, teknologjinë dhe evolucionin. Efektet e tij speciale mbeten mbresëlënëse edhe sot, ndërsa sekuenca e famshme e “tunelit të dritës” është bërë simbol i transcendencës vizuale.
Ndikimi i “2001: A Space Odyssey” shihet qartë në krijimet e të dyve: në “Close Encounters of the Third Kind” të Spielbergut dhe në “Interstellar” të Nolanit. Në këto filma, ata arrijnë të përcjellin të njëjtin ndjenjë shpirtërore dhe intelektuale që përjetuan kur panë për herë të parë veprën e Kubrickut.
Për Spielbergun dhe Nolanin, “2001: Një Odisea Hapësinore” nuk është thjesht një film, por dëshmi se kinemaja mund të tejkalojë kufijtë e realitetit, duke u shndërruar në një përvojë të përjetshme admirimi dhe frymëzimi.
