Përshkrimet televizive të masazhit kardiak jashtë spitalit mund t’i keqinformojnë shikuesit se kush ka më shumë gjasa të ketë nevojë për masazh kardiak (CPR) dhe ku ndodh më shpesh, sipas një studimi të publikuar në revistën Circulation: Population Health and Outcomes.
Sipas Shoqatës Amerikane të Zemrës, çdo vit mbi 350,000 njerëz në SHBA pësojnë arrest kardiak jashtë spitalit. Marrja e menjëhershme e CPR-së nga dikush pranë mund të dyfishojë ose trefishojë shanset e mbijetesës. Megjithatë, vetëm rreth 40% e personave marrin ndihmën e menjëhershme, me përqindje edhe më të ulëta te gratë, si dhe te të rriturit zezakë dhe latinë.
Studiuesit analizuan 169 episode serialesh amerikane pas vitit 2008, kur u promovua CPR-ja vetëm me shtypje në gjoks. Rezultatet treguan se vetëm 29.6% e episodeve e paraqitën saktë këtë metodë (telefonatë në 911 dhe nisje e shtypjeve). Më shumë se gjysma e personazheve që merrnin CPR në televizor ishin nën 40 vjeç, ndërsa në realitet mosha mesatare është rreth 62 vjeç.
Në jetën reale, mbi 80% e arresteve kardiake jashtë spitalit ndodhin në shtëpi, por në televizor ato shfaqen më shpesh në vende publike ose zona të largëta. Gjithashtu, CPR-ja në ekran zakonisht u bëhet dhe kryhet nga burra dhe të rritur të bardhë, duke reflektuar ose përforcuar pabarazitë ekzistuese.
Lajmi i mirë është se 58% e rasteve fiktive morën CPR, më shumë se në realitet. Ekspertët shpresojnë që paraqitje më të sakta në televizor të nxisin njerëzit të veprojnë shpejt, pasi CPR-ja vetëm me duar është e thjeshtë, pa pajisje dhe mund të shpëtojë jetë, sidomos në shtëpi.
