Një analizë e gazetares italiane Corriere della Sera, me autor gazetarin Federico Rampini, ka ngritur alarmin se NATO është e detyruar të marrë në konsideratë skenarin ekstrem të hapjes së një fronti të ri ushtarak nga Rusia në enklavën e Kaliningradit ose përgjatë Korridorit Suwalki. Përballë dështimeve në Ukrainë dhe spekulimeve në rritje rreth një mobilizimi të ri për të rimbushur forcat e pakësuara ushtarake, forcat ruse po zhvillojnë ushtrime stërvitore që tregojnë se ky opsion ka hyrë në planifikimin konkret të Kremlinit.
Pavarësisht breshërisë së raketave mbi Ukrainën, lufta e rraskapitjes po e çon Putinin para zgjedhjes që është përpjekur ta shmangë, pasi nuk mjafton më riorganizimi i fabrikat apo rritja e prodhimit të raketave dhe dronëve, por mund të jetë e nevojshme të mobilizohet përsëri shoqëria përmes rekrutimit masiv.
strong>Distanca psikologjike e thyer
Lufta e rraskapitjes ka sjellë përsëri në qendër dimensionin e masës luftarake njerëzore përkrah teknologjisë, sepse ndonëse artileria, dronët e raketat janë vendimtare, ende duhen shumë ushtarë për të pushtuar dhe për të mbajtur territorin. Putini deri më tani është përpjekur ta zgjidhë këtë problem duke shmangur një mobilizim të dytë të përgjithshëm pas traumës së shtatorit 2022, kur qindra mijëra rusë u larguan nga vendi.
Në vend të kësaj, Kremlini është drejtuar drejt një rekrutimi më diskret me paga të larta, bonuse gjithnjë e më bujare, presion nga autoritetet lokale, rekrutime në burgje dhe nga jashtë vendit, përfshirë mercenarë nga Afrika e Jugut dhe ushtarë nga Korea e Veriut. Sidoqoftë, për të shmangur eksodin e ri të popullsisë, Kremlini tani ka në dispozicion një sistem të ri elektronik që mundëson identifikimin e thirrjen e personave me saktësi të lartë, duke dërguar gradualisht kontingjente më të vogla ushtarësh në fushën e betejës pa njoftime spektakolare.
Probleme me mobilizimin
Nga perspektiva ushtarake, ekspertët si Michael Kofman theksojnë se një vendim për t’u mobilizuar tani nuk do të jepte rezultate para dimrit, pasi ushtarët kërkojnë kohë për t’u pajisur, trajnuar dhe integruar në zinxhirin e komandës, kështu që çdo rekrutim i afërt do të përfaqësonte vetëm një investim për një fushatë të intensifikuar ushtarake në të ardhmen. Në të njëjtën kohë, superioriteti demografik i Rusisë përballet me kufizime serioze.
Kufizimi i parë lidhet me ekonominë, pasi Rusia po përballet prej kohësh me mungesë kritike të fuqisë punëtore në industri dhe sektorët civilë, ndërsa çdo ushtar i ri krijon një kosto të dyfishtë për shtetin. Kufizimi i dytë është ushtarak, sepse sasia nuk do të thotë cilësi dhe dërgimi i ushtarëve kërkon oficerë, instruktorë e logjistikë në një fushëbetejë ku përdorimi i dronëve e bën të vështirë përqendrimin e burimeve. Kufizimi i tretë është politik, pasi shërbimi i detyrueshëm ushtarak ndryshon natyrën e kontratës sociale me popullsinë.
Kaliningrad si avantazh dhe dobësi
Është domethënëse që një nga ushtrimet që lidhen me mobilizimin u mbajt pikërisht në Kaliningrad, enklavën e vogël ruse me vlerë të fortë simbolike dhe ushtarake midis Polonisë dhe shteteve baltike. Kaliningradi i transformuar pas Luftës së Dytë Botërore përbën si një avantazh ashtu edhe një dobësi për Kremlinin. Avantazhi është se i lejon Rusisë të vendosë forca detare, raketa dhe mbrojtje ajrore në zemër të Baltikut shumë afër vendeve të NATO-s, kurse dobësia është se në rast lufte enklava do të izolohej nga territori rus.
Pikërisht këtu buron obsesioni i Moskës me Korridorin Suwalki, rripin prej 60 kilometrash përgjatë kufirit polako-lituanez midis Kaliningradit dhe Bjellorusisë. Në rast të një konflikti, forcat ruse nga Kaliningradi dhe ato nga Bjellorusia mund të përpiqen të lidhen përmes këtij korridori, duke e prerë atë dhe duke izoluar Estoninë, Letoninë dhe Lituaninë nga lidhja e tyre tokësore me NATO-n.
‘Fluturimi përpara’ i Putinit
Pikërisht për këtë arsye stërvitjet ruse në Kaliningrad po shkaktojnë shqetësim te strategët baltikë dhe perëndimorë. Shqetësimi më i madh është skenari i “ikjes në front”, ku nëse Putini e gjen veten të bllokuar në një luftë gjithnjë e më të kushtueshme në Ukrainë pa një fitore vendimtare, ai mund të tundohet të ndryshojë kuadrin strategjik.
Kaliningradi përfaqëson një hapësirë ideale për të ushtruar presion mbi NATO-n përmes provokimeve, incidenteve ajrore ose detare, luftës elektronike, kërcënimeve ndaj korridorit Suwalki, deri në skenarin ekstrem të veprimit të kufizuar ushtarak që synon të testojë Nenin 5 të Aleancës. Për të parandaluar këtë, NATO ka forcuar krahun e saj lindor përmes operacionit “Roja Lindore” dhe stërvitjeve të vazhdueshme në rajon, ndërsa historia mëson se një autokrat i bindur se koha është kundër tij mund të jetë shumë i rrezikshëm.
