Studiuesit raportojnë se rezultatet e studimit konfirmojnë më tej se ndotja mjedisore mund të ndikojë në shëndetin e zemrës dhe të enëve të gjakut.
Të mbijetuarit e atakut në zemër kanë më shumë grimca të vogla plastike në gjakun e tyre krahasuar me pacientët që kanë sëmundje kronike ishemike të zemrës, por nuk kanë pasur atak në zemër, si dhe me njerëzit arteriet koronare të të cilëve janë të shëndetshme, sipas një studimi të vogël të kryer në Itali.
Studiuesit thonë se rezultatet e studimit, në të cilin morën pjesë 61 pacientë, i shtohen provave në rritje se ndotja mjedisore mund të ndikojë në shëndetin e zemrës dhe të enëve të gjakut.
Mikroplastikat dhe nanoplastikat u zbuluan në 84 përqind të njerëzve që i mbijetuan një ataku në zemër, në 40 përqind të pacientëve me sëmundje kronike ishemike të zemrës dhe në 32 përqind të subjekteve me arterie koronare normale, sipas një punimi të botuar në European Heart Journal.
Tek pacientët që i mbijetuan një ataku kardiak, në gjak u gjetën një numër më i madh i llojeve të ndryshme të plastikës. Më i zakonshmi ishte polietileni, i cili përdoret gjerësisht në paketime dhe produkte për përdorim të përditshëm.
Studiuesit mblodhën gjithashtu të dhëna nëse të anketuarit ishin duhanpirës, si dhe ekspozimin e tyre ndaj ndotjes së ajrit gjatë dy viteve të mëparshme. Kjo tregoi se njerëzit që ishin të ekspozuar ndaj niveleve më të larta të ndotjes së ajrit kishin më shpesh mikroplastikë në gjakun e tyre, ndërsa duhanpirësit kishin gjashtë herë më shumë gjasa të kishin grimca plastike në qarkullimin e gjakut.
Përveç kësaj, të gjithë duhanpirësit e ekspozuar ndaj niveleve më të larta të ndotjes kishin plastikë në gjakun e tyre, krahasuar me vetëm 12.5 përqind të subjekteve që nuk pinin duhan dhe nuk ishin të ekspozuar ndaj ndotjes së shtuar.
“Këto gjetje nuk vërtetojnë se mikroplastikat shkaktojnë atak në zemër, por ato tregojnë një lidhje të fortë midis ekspozimit ndaj ndotjes mjedisore, pranisë së mikroplastikës në gjak dhe sëmundjeve kardiovaskulare”, tha autori i studimit, Profesor Emanuele Barbato i Universitetit Sapienza të Romës dhe Spitalit Universitar Sant’Andrea.
Editoriali shoqërues vëren se efektet e ekspozimit ndaj plastikës në sistemin kardiovaskular deri vonë kanë qenë kryesisht çështje hamendjeje, por se provat klinike në rritje tregojnë se grimcat plastike mund të hyjnë në qarkullimin e gjakut dhe të grumbullohen në indet e enëve të gjakut, ndërsa hulumtimet laboratorike tregojnë se ato shkaktojnë mekanizma kyç të dëmtimit të enëve të gjakut.
“Edhe pse mbeten shumë të panjohura, bashkimi i provave epidemiologjike, klinike dhe mekanike sugjeron që ndotja nga plastika mund të përfaqësojë një faktor rreziku të nënvlerësuar më parë për sëmundjet kardiovaskulare”, përfundon komenti.
