Lodhja kronike, gjumi i dobët dhe rënia e rezultateve mund të jenë shenja të sindromës së stërvitjes së tepërt, e cila po prek gjithnjë e më shumë atletët rekreativë.
Në një kohë kur rutinat e fitnesit, stërvitjet dhe “shtyrja e kufijve” janë bërë pjesë e jetës së përditshme, gjithnjë e më shumë njerëz besojnë se lodhja është një shenjë e një stërvitjeje të mirë. Megjithatë, ekspertët paralajmërojnë se ekziston një ndryshim i madh midis përparimit të shëndetshëm dhe pikës kur trupi nuk mund të rikuperohet më.
Sindroma e stërvitjes së tepërt, e njohur edhe si ” sindroma e stërvitjes së tepërt” (OTS), nuk është më një problem vetëm për atletët profesionistë. Ajo po prek gjithnjë e më shumë atletët rekreativë që përpiqen të balancojnë stërvitjen intensive me punën, stresin dhe mungesën e gjumit. Problemi nuk është te vetë ushtrimet, por te çekuilibri midis përpjekjes dhe rikuperimit.
Me fjalë të tjera, trupi nuk bëhet më i fortë ndërsa stërvitemi, por ndërsa pushojmë. Kur fillon stërvitja ta dëmtojë trupin?Shumë njerëz besojnë në shprehjen e vjetër “pa përpjekje nuk ka rezultat”, por ekspertët paralajmërojnë se kjo mënyrë e të menduarit shpesh çon në lodhje , ulje të imunitetit dhe lëndime.
Një nga shenjat e para të stërvitjes së tepërt është rënia e performancës. Stërvitjet bëhen më të vështira se më parë, rezultatet ngecin dhe trupi duket i lodhur edhe pas pushimit. Në vend të përparimit, ekziston një ndjesi se trupi është vazhdimisht “i vonuar” në rikuperim.
Dhe atëherë shumë bëjnë gabimin më të madh – ata stërviten edhe më shumë.
Lodhje kronike që nuk zhduket
Nëse zgjoheni të rraskapitur edhe pasi keni fjetur mjaftueshëm, është e mundur që trupi juaj po përpiqet t’ju dërgojë një paralajmërim.
Në sindromën e stërvitjes së tepërt, lodhja nuk është vetëm fizike. Njerëzit shpesh ndiejnë lodhje mendore, mungesë përqendrimi dhe rëndim në trup që zgjat me ditë të tëra.
Ndjesia e të ashtuquajturave “këmbë të rënda” është veçanërisht e zakonshme, kur trupi nuk ka forcë as për aktivitete që dikur ishin rutinë.
Probleme me gjumin pavarësisht lodhjes
Paradoksalisht, njerëzit që stërviten shumë shpesh kanë gjumë më të keq. Edhe pse janë të lodhur fizikisht, trupi mbetet nën stres, kështu që sistemi nervor nuk arrin të relaksohet.Pagjumësia, zgjimi i shpeshtë gjatë natës ose ndjenja e lodhjes menjëherë pas zgjimit mund të jenë një shenjë se trupi nuk është më në gjendje të rigjenerohet siç duhet.
Trupi gjithashtu dërgon sinjale fizike
Një nga treguesit e mbingarkesës së trupit mund të jetë një rrahje e shpejtë e zemrës në qetësi, veçanërisht në mëngjes pas zgjimit.
Ekspertët këshillojnë t’i kushtoni vëmendje nëse pulsi në mëngjes është dukshëm më i lartë se zakonisht, sepse kjo mund të nënkuptojë që trupi është nën stres të vazhdueshëm.
Trajnimi i tepërt mund të tregohet gjithashtu nga:
inflamacion i muskujve që zgjat një kohë jashtëzakonisht të gjatë
ndjesi e dobët
ftohjet më të shpeshta dhe imuniteti i ulët
rikuperim më i ngadaltë pas stërvitjes
Kur organizmi nuk ka kohë të mjaftueshme për rigjenerim, ai i konsumon burimet e tij më shpejt sesa i ripërtërin ato.
Stërvitja e tepërt ndikon edhe në humor
Sindroma e stërvitjes së tepërt nuk është vetëm një problem fizik. Stresi dhe lodhja afatgjatë mund të ndikojnë edhe në shëndetin mendor.Irritueshmëria, ankthi, mungesa e motivimit dhe ndjenjat e frustrimit janë shumë të zakonshme tek njerëzit që stërviten shumë. Aktivitetet që më parë ishin të këndshme bëhen të lodhshme dhe trupi dhe mendja hyjnë në një gjendje lodhjeje të vazhdueshme.
Kjo është arsyeja pse ekspertët theksojnë gjithnjë e më shumë se mirëqenia nuk do të thotë vetëm ushtrime intensive, por edhe një ekuilibër midis aktivitetit dhe pushimit.
Kur pushimi bëhet më i rëndësishëm sesa stërvitja?
Momenti kur trupi nuk arrin më të rikuperohet.
Lodhja afatshkurtër pas një stërvitjeje të vështirë është plotësisht normale, por nëse simptomat vazhdojnë për javë të tëra, është koha për të bërë një pushim. Injorimi i sinjaleve që dërgon trupi mund të çojë në probleme më serioze dhe në një shërim të gjatë.
Gjumi, ushqyerja e duhur, hidratimi dhe ditët e pushimit nuk janë shenjë e përtacisë, por një pjesë integrale e një stërvitjeje të shëndetshme.
Si të rikthehemi në stërvitje në mënyrë të sigurt?
Ekspertët këshillojnë një kthim gradual në aktivitetin fizik, me një ulje të intensitetit të stërvitjes dhe vëmendje më të madhe kushtuar rikuperimit të trupit.
Shëtitjet e lehta, shtrirjet dhe gjumi cilësor shpesh janë shumë më të dobishme sesa ta shtyni trupin përtej qëndrueshmërisë së tij.
Në një kohë kur mediat sociale promovojnë produktivitetin e vazhdueshëm dhe “lodhjen maksimale”, ndoshta është më e rëndësishmja të kujtojmë se pushimi nuk është dobësi, por pjesë e një jete të shëndetshme.
