Burrat mund ta kenë më të vështirë të humbin peshë jo vetëm për shkak të zakoneve të ushqyerjes, por edhe për mënyrën se si e perceptojnë vetë konceptin e dietës.
Një studim i ri ka zbuluar se shumë burra e lidhin dietën me feminitetin, kufizimet dhe sakrificat, duke e parë atë si diçka të vështirë për t’u mbajtur për një periudhë të gjatë.
Studiuesit nga Anglia Ruskin University intervistuan 24 burra të moshës mbi 30 vjeç për përvojat e tyre me programet për humbje peshe.
Fjala “dietë” krijon menjëherë rezistencë
Sipas rezultateve të publikuara në revistën shkencore “PLOS One”, shumë prej pjesëmarrësve e konsideronin fjalën “dietë” si diçka negative.
Ajo lidhej me kufizime të mëdha, sakrificë, disiplinë të fortë dhe, në shumë raste, me pritjen se përpjekja përfundimisht do të dështonte.
“Sa herë që përmendet fjala dietë, njerëzit menjëherë mendojnë: kufizim, kufizim, kufizim”, tha një nga pjesëmarrësit.
Një tjetër pranoi se ideja e kufizimit ushqimor krijonte tek ai një lloj reagimi kundërshtues.
“Kur mendoj për kufizime ose dietë, një pjesë e imja fillon të rebelohet kundër saj”, tha ai.
Studiuesit sugjerojnë se shmangia e vetë fjalës “dietë” në programet e dobësimit mund t’i bëjë disa burra më të gatshëm për t’u përfshirë.
Dieta shihet si një hapësirë “femërore”
Sipas autorëve të studimit, pjesëmarrësit shpesh e perceptonin kulturën e dietave si të orientuar kryesisht drejt grave.
Ata gjithashtu deklaruan se burrat flasin më rrallë me njëri-tjetrin për peshën ose pamjen fizike.
Një pjesëmarrës tha se kur del me miqtë në pub, bisedat zakonisht nuk kanë të bëjnë me peshën apo dukjen.
Studiuesit shkruajnë se dietat dhe programet tradicionale të dobësimit perceptohen nga shumë burra si tepër të përgjithshme dhe kufizuese.
Shumë burra e shohin dietën si zgjidhje afatshkurtër
Studimi zbuloi gjithashtu se shumë burra e shohin dietën si një program të shkurtër dhe intensiv që është vështirë të vazhdohet për një kohë të gjatë.
Për disa prej tyre, dieta nënkupton heqjen dorë nga ushqimet ose mënyra e jetesës që pëlqejnë, gjë që mund të krijojë edhe më shumë rezistencë ndaj programeve të dobësimit.
Sipas NHS-së, rreth 70 për qind e burrave në Mbretërinë e Bashkuar klasifikohen si mbipeshë ose obezë, krahasuar me rreth 62 për qind të grave.
Partneret mund të luajnë rol të rëndësishëm
Një nga gjetjet më interesante ishte se disa burra raportuan më shumë sukses kur ndryshimet në ushqyerje organizoheshin ose mbështeteshin nga partneret e tyre.
“Gruaja ime më ndihmon shumë, sepse më tërheq vëmendjen sa herë që filloj të shkoj përsëri drejt petullave dhe ëmbëlsirave”, tha një pjesëmarrës.
Një tjetër tregoi se partnerja e tij filloi t’i blinte mollë në vend të çokollatës.
“Kjo është gjysma e betejës”, tha ai.
Për këtë arsye, studiuesit sugjerojnë se programet e krijuara për çifte mund të jenë veçanërisht efektive.
Edhe mbështetja nga një mik, partner stërvitjeje apo mentor u konsiderua e dobishme.
Pamja fizike dhe frika për shëndetin, motivimet kryesore
Studiuesit zbuluan se një nga motivimet kryesore për humbjen e peshës ishte pamja fizike.
Disa pjesëmarrës folën për ndjenjën e turpit nga trupi i tyre ose për faktin se nuk u pëlqente mënyra se si dukeshin në fotografi.
Të tjerë përmendën shqetësime më serioze shëndetësore, përfshirë frikën nga sulmi në zemër.
Sipas autorëve, programet që përfshijnë elemente konkurrence, rezultate të shpejta të dukshme dhe objektiva të qarta fizike mund të jenë më tërheqëse për disa burra.
Megjithatë, këto rezultate bazohen në një grup të vogël prej vetëm 24 pjesëmarrësish dhe nuk mund të përgjithësohen automatikisht për të gjithë burrat.
Shtimi në peshë shpesh shihet si pjesë e pashmangshme e moshës
Një studim i mëparshëm nga i njëjti universitet kishte zbuluar se shumë burra të moshës së mesme e konsiderojnë shtimin në peshë si një pasojë pothuajse të pashmangshme të plakjes.
Në atë studim, burrat mbi 35 vjeç shpesh fajësonin përgjegjësitë familjare dhe profesionale për shtimin gradual të peshës.
Kjo krijonte ndjenja zhgënjimi dhe ulje të vetëvlerësimit, por njëkohësisht edhe një lloj dorëzimi ndaj situatës.
Ushqyerja emocionale u përmend si një nga faktorët kryesorë, ndërsa shumë pjesëmarrës kishin më pak ndërgjegjësim për elemente të tjera si lloji i ushqimit dhe madhësia e porcioneve.
Autori kryesor, Dr Mark Cortnage, theksoi se shtimi në peshë shpesh zhvillohet gradualisht për vite apo dekada.
“Ekziston një tendencë për të harruar sa shumë ndikon stili ynë i jetesës, veçanërisht familja dhe puna, në shtimin në peshë”, tha ai.
Sipas tij, pikërisht për këtë arsye dietat afatshkurtra shpesh nuk arrijnë të adresojnë problemet më të thella të sjelljes dhe stilit të jetesës që ndikojnë në peshë.
