Shëndeti fizik dhe mendor, regjimi i ushtrimeve dhe marrja e ushqimit dhe pijeve të astronautëve në Stacionin Ndërkombëtar Hapësinor (ISS) monitorohen nga afër para, gjatë dhe pas misioneve të tyre.Kjo siguron që ata të jenë në gjendje të mirë dhe të shëndetshëm, gjë që zvogëlon rrezikun e zhvillimit të problemeve serioze gjatë qëndrimit të tyre në hapësirë , raporton Science Focus .
Megjithatë, ka disa sëmundje që janë të zakonshme tek astronautët, të tilla si të përzierat nga udhëtimi, dhimbjet e shpinës, skuqjet, infeksionet mykotike dhe herpesi. Është gjithashtu e njohur mirë se astronautët janë më të ndjeshëm ndaj infeksioneve virale dhe bakteriale.
Kjo është pasojë e mjedisit të mbyllur, steril dhe me “prekje të lartë” në të cilin ata jetojnë.
Astronautët kanë trajnim bazë mjekësor për t’u marrë me këto probleme. Paketa mjekësore e stacionit përmban një sërë ilaçesh dhe furnizimesh, si dhe një defibrilator, një makinë portative me ultratinguj dhe një oftalmoskop për të ekzaminuar sytë e anëtarëve të ekuipazhit.
Falë kësaj, ata janë të gatshëm për shumicën e problemeve, nga dhimbjet e kokës deri te ataket në zemër. Rastet më serioze mund të trajtohen me ndihmën e ekipeve mjekësore në Tokë.
Emergjencat aktuale mjekësore, të tilla si ato që kërkojnë ndërhyrje kirurgjikale, trajtim kompleks ose izolim, duhet të jenë të rralla.
Për shembull, studiuesit vlerësojnë se apendiciti akut në Stacionin Ndërkombëtar Hapësinor është shumë i rrallë – rreth një deri në dy raste për 100,000 ditë që njerëzit kalojnë atje.
Kur kjo shndërrohet në një ekuipazh standard prej gjashtë astronautësh, kjo do të thotë se një ngjarje e tillë do të ndodhte afërsisht një herë në 45 vjet.
Në një situatë të tillë, nuk ka mundësi trajtimi në hapësirë, por e vetmja zgjidhje do të ishte kthimi urgjent i astronautit përsëri në Tokë.
Deri më tani janë kryer tre evakuime të tilla. Ato u kryen nga stacionet hapësinore Salyut dhe Mir gjatë viteve 1970 dhe 1980, për shkak të dyshimeve për apendicit, prostatit dhe çrregullime të ritmit të zemrës.
