Mjekë, profesorë, inxhinierë, punëtorë, studentë dhe nxënës, baballarë, bij dhe vëllezër… Në vend të hetimit dhe arrestimit të kryerësve, filloi fshehja e krimit, ka shkruar Natasha Kandiq.
Që nga janari i vitit 2013, pasi gazeta ditore Zëri publikoi tekstin dhe deklaratën e serbit Ranko Tepavac për vrasjen e 23 civilëve shqiptarë dhe groposjen e fshehtë të trupave të tyre në luginën e fshatit Kalludra e Vogël, informacionet për një varr masiv të mundshëm në atë fshat të Kosovës janë bërë të qasshme si për publikun ashtu edhe për organet e drejtësisë. Deklaratën në fjalë, në të cilën ai përshkroi në detaje ngjarjen e 19 prillit 1999, Ranko Tepavac ua kishte dhënë hetuesve të UNMIK-ut dhe Policisë së Kosovës që më 7 shkurt 2003.
Sipas dëshmisë së tij, dikush nga banorët e Kalludrës së Vogël menjëherë për vrasjen e 23 civilëve shqiptarë e kishte njoftuar policinë – SUP Mitrovica e Kosovës dhe Stacionin Policor në Zubin Potok, shkruan RTK.
Policia arriti shpejt në fshat.
“Varrosni ata që i keni vrarë”, urdhëruan.
“Në vend të hetimit dhe arrestimit të kryerësve, filloi fshehja e krimit”, thekson themeluesja e Fondit për të Drejtën Humanitare në Beograd, Natasha Kandiq.
KUSH ËSHTË R.T.?
Disa ditë pasi në Kalludrën e Vogël u gjet një varr masiv, mediat e Beogradit raportuan se në Kralevë të Serbisë ishte arrestuar një burrë me inicialet R.T., aktivitetet e të cilit “çuan në arrestimin e disa personave të nacionalitetit serb nga institucionet e Kosovës, si dhe në largimin e një numri më të madh serbësh nga zona e Zubin Potokut dhe veriu i Kosovës”.
Meqenëse, në vend të emrit të plotë të të arrestuarit, u publikuan vetëm inicialet që përputhen me ato të Ranko Tepavac, Natasha Kandiq në llogarinë e saj në rrjetin X kërkoi informacione për të arrestuarin.
“A ka dikush kontakt me familjen e RT, i cili është arrestuar në Kralevë kinse për spiunazh?”, shkroi Kandiq.
Më parë, në një tekst autorial të publikuar në portalin e Peshçanikut nga Beogradi, Kandiq kishte publikuar emrat dhe të dhënat e 23 personave të zhdukur gjatë luftës së vitit 1999, trupat e të cilëve mund të ndodhen në varrin masiv të gjetur në fshatin Kalludra e vogël.
“Mjekë, profesorë, inxhinierë, punëtorë, studentë dhe nxënës, baballarë, bij dhe vëllezër”, shkroi Nataša Kandić, duke shtuar se – njerëzit mbajnë mend njerëzit.
Të dhënat për këta 23 persona të zhdukur, të cilat i ka siguruar Fondi për të Drejtën Humanitare dhe i ka publikuar Natasha Kandiq, i përcjellim në tërësi.
MJEKË, PROFESORË, STUDENTË…
Idriz Rrecaj kishte përfunduar Shkollën e Lartë Normale dhe më pas Fakultetin e Bujqësisë. Deri në vitin 1990 punoi në Kooperativën Bujqësore “Produkt” në Skënderaj, kur u largua nga puna për shkak të vendosjes së masave të përkohshme në ndërmarrjet publike. Ishte aktivist dhe themelues i degës së LDK-së në Skënderaj. Idrizi ishte i angazhuar edhe në UÇK, si këshilltar i Jetullah Gecit, komandant i Brigadës 112 “Arben Haliti”. Ishte i martuar me Xhylën. Kishin katër vajza – Valbonën, Fatbardhën, Fatmiren dhe Florën – dhe tre djem – Gazmendin, Fidaimin dhe Shpëtimin. Vajza Valbona dhe djali Gazmend jetonin në Zvicër. Në listën e KNKK-së zhdukja e Idrizit është evidentuar me shenjën BLG-801490-01.
Adem Ademi ishte kirurg abdominal. Punoi si drejtor i repartit kirurgjik në spitalin e Mitrovicës deri në vitin 1990, kur u largua nga puna për shkak të vendosjes së masave të përkohshme. Hapi ordinancën private “Avicena”. Përveç kësaj, punoi vullnetarisht në ambulancën “Nëna Terezë” në Mitrovicë. Jetonte në rrugën Sutjeska, në pjesën veriore të Mitrovicës, me bashkëshorten Zyhra dhe djalin e vogël Erblin, ndërsa djali Ilir dhe vajza Iliriana jetonin në Londër. Adem ishte aktivist i LDK-së. Erblini, i cili ishte nëntë vjeç kur e pa për herë të fundit babanë, kujton se ai u largua nga banesa më 23 mars 1999. Gruaja e tij pas luftës hulumtoi zhdukjen e tij dhe të të tjerëve, por nuk arriti të gjejë informacione. Në listën e KNKK-së zhdukja e Ademit është evidentuar me shenjën BLG-801704-01.
Adem Beqiri kishte përfunduar Shkollën e Lartë Pedagogjike dhe punonte si sekretar në Shkollën Fillore “Skënderbeu” në fshatin Pantinë. Ishte aktivist i LDK-së. Ishte i martuar me Halimen. Kishin dy djem – Mentor dhe Arian – dhe vajzën Lindita. Djali Albert jetonte në Gjermani. Jetonin në lagjen Ferat Dragaj në Mitrovicë. Doktor Ademi ishte fqinj i tyre. Në listën e KNKK-së zhdukja e Ademit është evidentuar me shenjën BLG-800871-01.
Ali Halitaj kishte përfunduar Fakultetin Juridik. Punoi në Entin për Ndihmë Sociale në Skënderaj deri në fillim të vitit 1999, kur e la punën për shkak të presionit ndaj shqiptarëve që punonin në institucione shtetërore. Ishte i martuar me Hylën. Kishin tri vajza – Qerimja, Albulena dhe Shkurta – dhe dy djem – Remziu dhe Liridoni. Jetonin në fshatin Kostërc. Bashkëshortja e pa për herë të fundit më 12 prill 1999, kur forcat serbe granatuan fshatin. Ai, së bashku me Fatmirin dhe burra të tjerë, u largua drejt maleve. Motra e Aliut ishte e martuar me Fatmir Fazliun. Në listën e KNKK-së zhdukja e Aliut është evidentuar me shenjën BLG-802252-01.
Hasan Dërvari kishte përfunduar Fakultetin Teknik dhe punonte si profesor kimie në shkollën e mesme teknike në Mitrovicë. Ishte aktivist i LDK-së që nga viti 1989. Ishte i martuar me Vahiden. Kishin dy vajza – Jehona dhe Vjosa – dhe dy djem – Bajrush dhe Rinor. Në listën e KNKK-së zhdukja e Hasanit është evidentuar me shenjën BLG-800968-01.
Sahit Berani kishte përfunduar shkollën e mesme teknike. Punoi në minierën Trepça deri në vitin 1990, kur u largua nga puna për shkak të masave të përkohshme. Punoi për një kohë si taksist. Jetonte në lagjen Tavnik me bashkëshorten Bukurie, djemtë Endrit, Astrit dhe Petrit, si dhe me nënën dhe motrën Sebahate. Në listën e KNKK-së zhdukja e Sahitit është evidentuar me shenjën BLG-801413-01.
Nga jeta në zhdukje: rrëfimi për 23 civilët e vrarë dhe varrosur fshehtas kishte përfunduar Fakultetin Filozofik dhe ligjëronte histori në Shkollën e Mesme “Anton Çeta” në Skënderaj deri në vitin 1998, kur iu bashkua UÇK-së. Ishte pjesë e Brigadës 112 “Arben Haliti”. Ishte i martuar me Qerimen. Kishin dy djem – Arian dhe Arlind. Në listën e KNKK-së zhdukja e Demirit është evidentuar me shenjën BLG-803591-01.
Fatmir Fazlia kishte përfunduar Fakultetin e Mjekësisë në Prishtinë. Punonte si mjek i përgjithshëm në ambulancën “Nëna Terezë” në Skënderaj dhe ligjëronte në shkollën e mesme mjekësore në Polac. Ishte i angazhuar edhe në UÇK. Ishte i martuar me Sanijen. Kishin një djalë – Lorik – dhe dy vajza – Aulona dhe Flaka. Në listën e KNKK-së zhdukja e Fatmirit është evidentuar me shenjën BLG-800893-01.
Shaip Ujkani punonte si shitës dhe më pas hapi një dyqan privat, të cilin e mbylli në fillim të vitit 1999 për shkak të luftës. Jetonte në Vinarc të Poshtëm me familjen.
Mahit Ujkani kishte përfunduar shkollën e mesme ekonomike.
Nazim Ujkani ishte nxënës i vitit të parë në shkollën e mesme ekonomike.
Faton Ujkani ishte student i vitit të parë në Fakultetin Teknik në Mitrovicë.
Shkëlzen Ujkani ishte nxënës në shkollën e mesme ekonomike “Hasan Prishtina”.
Në listën e KNKK-së zhdukjet e tyre janë evidentuar me shenja përkatëse.
Vëllezërit Shaqir, Samir dhe Xhemail Mëziu jetonin me familjen në fshatin Marinë. Në listën e KNKK-së zhdukjet e tyre janë evidentuar me shenja përkatëse.
Salih Mëziu ishte i martuar dhe kishte pesë fëmijë. Vajza e tij më e vogël lindi gjatë luftës dhe ai nuk arriti ta shihte kurrë.
Naser dhe Zymer Mëziu jetonin me familjen. Në listën e KNKK-së zhdukjet e tyre janë evidentuar me shenja përkatëse.
Tahir Mëziu kishte punuar në “Energoprojekt” në Beograd deri në pensionim. Ishte i martuar dhe kishte gjashtë fëmijë. Në listën e KNKK-së zhdukja e tij është evidentuar me shenjën BLG-802198-01.
Xhevdet Mëziu ishte nxënës i shkollës së mesme mjekësore. Në listën e KNKK-së zhdukja e tij është evidentuar me shenjën përkatëse.
Selim Mëziu kishte përfunduar Fakultetin Pedagogjik dhe punonte si mësues. Jetonte në fshatin Marinë me familjen. Në listën e KNKK-së zhdukja e tij është evidentuar me shenjën BLG-802199-01.
Bekim Mëziu kishte përfunduar gjimnazin dhe jetonte me familjen. Në listën e KNKK-së zhdukja e tij është evidentuar me shenjën BLG-802200-01.
