Pas tre vitesh hetimesh, enigma e sferës së artë të zbuluar në vitin 2023 në fundin e oqeanit në Gjirin e Alaskës, në një thellësi prej 3,250 metrash, është zgjidhur më në fund: nuk ishte një vezë, një sfungjer apo ndonjë teknologji fantazmë aliene, por më tepër mbetjet e një anemone gjigante deti (Relicanthus daphneae), një lloj kutikula që mbeti e bashkangjitur në substratin shkëmbor.
Kjo u njoftua nga ekspertë të Administratës Kombëtare Oqeanike dhe Atmosferike (NOAA), të cilët gjetën këtë mbetje qelizore dhe e analizuan atë në bashkëpunim me Muzeun Kombëtar të Historisë Natyrore Smithsonian.
“Në një botë të mësuar me kënaqësi të menjëhershme, të presësh që kërkimet shkencore të japin përgjigje mund të jetë frustruese, por shkenca kërkon kohë “, thonë ekspertët e NOAA-s. “Ky doli të ishte një rast i veçantë që kërkonte përpjekje të përkushtuara dhe ekspertizën e disa njerëzve. Ishte një mister kompleks që kërkonte ekspertizë morfologjike, gjenetike, të biologjisë së detit të thellë dhe të bioinformatikës për ta zgjidhur.”
Masa xhelatinoze, me diametër afërsisht 10 centimetra dhe me një vrimë në njërën anë, u identifikua duke kombinuar strukturën fizike me analizën gjenetike. Ekzaminimi fillestar zbuloi se objekti nuk kishte anatomi tipike shtazore, por ishte bërë nga një material fibroze me një sipërfaqe të shtresuar të pasur me qeliza pickuese (cnidocite), duke sugjeruar se ishte një cnidarian, një kafshë jovertebrore ujore, siç janë koralet ose anemonat e detit. Analiza fillestare e barkodimit të ADN-së (një teknikë e përdorur në biologji për të identifikuar një specie duke analizuar një pjesë të vogël të ADN-së së saj, sikur të ishte një barkod unik) ishte e papërfundimshme, ndoshta për shkak të pranisë së ADN-së nga organizma të tjerë mikroskopikë në mostër.
Analiza e mëtejshme, sekuencimi i të gjithë gjenomit, konfirmoi praninë e ADN-së shtazore dhe zbuloi një sasi të madhe të materialit gjenetik nga anemona e detit Relicanthus daphneae , një knidarian i detit të thellë me tentakula që mund të kalojnë dy metra gjatësi. ‘Pika’ e gjetur në shtratin e detit besohet të jetë një kutikulë , një mbulesë e hollë, shumështresore e sekretuar nga indet e jashtme të anemonit, e cila formon struktura fleksibile, të ngjashme me fletë, të afta të shkëputen dhe të mbeten në shtratin e detit./ ANSA.
