Lindja e një fëmije përbën një nga kthesat më të mëdha jetësore dhe, krahas rutinës së përditshme dhe lidhjes me partnerin, prek shpesh edhe marrëdhëniet me miqtë.
Të lidhura
None found
Situata bëhet veçanërisht e ndërlikuar për ata që janë pionierët e prindërimit në grupin e tyre shoqëror. Teksa shokët e tyre vijojnë të organizojnë dalje spontane, udhëtime dhe takime sociale, prindërit e rinj gjenden përballë përgjegjësish dhe prioritetesh krejt të reja.
Miqësitë nuk janë të destinuara të shuhen, por dinamika e tyre pëson ndryshime të dukshme. Mungesa e kohës, ritmet e ndryshme të jetesës dhe moskuptimi reciprok mund të sjellin një largim gradual, edhe mes njerëzve që kanë qenë shumë të lidhur për vite të tëra, raporton Parents.com.
Pse ndryshon natyra e miqësive pas ardhjes së foshnjës?
Muajt e parë të prindërimit shoqërohen shpesh me netë pa gjumë, rraskapitje dhe përshtatje me një realitet krejtësisht të ri. Aktivitetet që dikur dukeshin të thjeshta, si pirja e një kafeje apo një darkë me shoqërinë, tani kërkojnë planifikim të kujdesshëm.
Prindërit duhet të gjejnë ekuilibër mes socializimit dhe nevojave të foshnjës për ushqim e gjumë, dhe shpesh thjesht nuk u mbetet energji për të dalë nga shtëpia. Nga ana tjetër, miqtë pa fëmijë mund të mos e kuptojnë pse dikush anulon takimet, nuk i kthen telefonatat ose largohet herët nga mbledhjet. Këtë sjellje mund ta lexojnë si indiferencë, kur në të vërtetë bëhet fjalë për lodhje ose mungesë kohe.
Vetmia dhe mungesa e mirëkuptimit
Veçanërisht e vështirë është për prindërit që nuk kanë asnjë person në rrethin e tyre me përvojë të ngjashme. Miqtë mund të ofrojnë mbështetje, por jo gjithmonë arrijnë ta kuptojnë plotësisht peshën e sfidave me të cilat përballen.
Përtej lodhjes fizike, prindërimi sjell edhe lëkundje të thella emocionale. Disa prindër përjetojnë ankth dhe ndjenjën e të qenit të mbingarkuar, ndërsa nënat mund të hasin vështirësi të lidhura me rikuperimin pas lindjes ose depresionin postpartal, transmeton Klankosova.tv.
Në këto kushte, prindërit ndonjëherë izolohen duke menduar se miqtë s’do t’i kuptojnë dot, ndërsa miqtë nuk dinë si të afrohen. Kështu krijohet një cikël vicioz: njëra palë dëshiron shoqëri por s’ka energji për ta kërkuar, ndërsa tjetra tërhiqet për të mos u bërë barrë.
Malli për jetën e dikurshme
Ardhja e një fëmije mund të sjellë edhe një ndjenjë humbjeje të identitetit të mëparshëm. Disa prindër u kthehen me nostalgji kohëve kur mund të dilnin pa paralajmërim, t’u përkushtoheshin hobive ose të kalonin orë të tëra në biseda me miqtë. Këto ndjenja nuk nënkuptojnë pendim për prindërimin apo mungesë dashurie për fëmijën. Është plotësisht e mundur të shijosh rolin prindëror dhe njëkohësisht të ndjesh mungesën e lirisë dhe zakoneve të dikurshme.
Miqësitë e vjetra mund të mbijetojnë
Disa lidhje miqësore zbehen me kalimin e kohës, por të tjera arrijnë të përshtaten me realitetin e ri. Ndërsa fëmijët rriten, prindërit zakonisht fitojnë më shumë hapësirë personale dhe shoqërimi bëhet më i lehtë. Gjithashtu, disa miq bëhen vetë prindër më vonë, gjë që hap mundësi për përvoja të reja të përbashkëta.
Prindërimi sjell edhe njohje të reja, sidomos me prindër të tjerë që njihen në çerdhe, shkollë apo aktivitete të fëmijëve. Komunikimi i hapur dhe mirëkuptimi nga të dyja anët janë çelësi për ruajtjen e miqësive të vjetra. Prindërit mund të shpjegojnë pse kanë më pak kohë në dispozicion, ndërsa miqtë mund të pranojnë se spontaniteti i dikurshëm nuk është më i realizueshëm.
Ndonjëherë mjafton një kafe e shkurtër, një vizitë në shtëpi apo një telefonatë për të mbajtur gjallë lidhjen. Miqësitë mund të ndryshojnë formë pas lindjes së një fëmije, por kjo nuk do të thotë se kanë marrë fund. Ajo që ka rëndësi është të gjesh një mënyrë shoqërimi që përputhet me kushtet e reja të jetës.
