Miliona nëna dhe baballarë detyrohen të ndajnë prindërimin pas ndarjes ose divorcit. Dhe shumë prej tyre nuk e kanë idenë se si ta bëjnë këtë në mënyrë harmonike.
Rezultati mund të jenë mënyra bashkëprindërimi që jo domosdoshmërisht janë në interesin më të mirë të fëmijëve të përfshirë, sepse thjesht ta duash fëmijën tënd nuk është gjithmonë e mjaftueshme, vëren Aaron Dale, autor i librit të ri The Co-Parent: A Toolkit for Parenting Together, Apart.
Dale, i cili u rrit nga një nënë e vetme dhe bashkëprindëron dy djemtë e tij me nënat e tyre, thotë: “Pavarësisht se sa të zakonshme janë bërë ndarja dhe bashkëprindërimi, shumë prej nesh hyjnë në këtë rrugëtim me shumë pak ndërgjegjësim ose kuptim për atë që kërkon ai.”
Babai, i cili është këshilltar për bashkëprindërimin dhe gjithashtu themelues i platformës së mediave sociale për prindërimin e përbashkët, thotë se kur u bë vetë bashkëprind, kuptoi shpejt se dashuria për fëmijën nuk ishte domosdoshmërisht e mjaftueshme që bashkëprindërimi të funksiononte.
“Dy prindër mund ta duan thellësisht fëmijën e tyre, të duan më të mirën për të dhe, megjithatë, të kenë vështirësi me komunikimin dhe mosmarrëveshjet”, vëren ai.
Dale, 40 vjeç, shpjegon se pikërisht për këtë arsye ai u ndje “i detyruar” të shkruante librin dhe thekson: “I njihja personalisht sfidat dhe doja t’i ndihmoja bashkëprindërit duke krijuar burimin që do të doja ta kisha kur nisa të përballesha me rrugën e paparashikueshme të bashkëprindërimit. Diçka praktike, të sinqertë dhe të arritshme, në vend të diçkaje që thjesht u tregonte prindërve se çfarë duhet të bënin.
“Realiteti është se nuk ka një qasje të vetme që u përshtatet të gjithëve për bashkëprindërimin.”
Ai thotë se, ndërsa disa prindër të ndarë, për shembull, komunikojnë çdo ditë dhe kjo funksionon për ta, të tjerë mund të komunikojnë vetëm kur kanë nevojë. Disa mund ta ndajnë prindërimin në mënyrë të barabartë, ndërsa të tjerë mund të kenë një orar prej një muaji në muaj që funksionon për ta dhe për fëmijën e tyre.
Por ai thekson: “Pavarësisht nga rrethanat tuaja, ekziston një gjë që të gjithë duhet ta kemi të përbashkët: dëshirën për të rritur një të rritur të shëndetshëm, të sigurt dhe të pajisur mirë emocionalisht.”
