Trupi i njeriut përshtatet me mjedisin përreth, edhe kur bëhet fjalë për zhurmën. Pas ekspozimit të vazhdueshëm ndaj trafikut, ndërtimeve, muzikës së lartë, restoranteve të zhurmshme apo pajisjeve të ndryshme, tingujt që dikur dukeshin shumë të fortë mund të fillojnë të duken normalë. Por fakti që jemi mësuar me zhurmën nuk do të thotë se ajo është e padëmshme.
Pasoja më e dukshme e zhurmës së tepërt është dëmtimi i dëgjimit. Tingujt e fortë mund të dëmtojnë qelizat e ndjeshme në veshin e brendshëm dhe të shkaktojnë humbje të përhershme të dëgjimit ose tinit, pra zhurmë apo fishkëllimë në vesh.
Megjithatë, zhurma ndikon edhe në pjesë të tjera të trupit. Ekspozimi kronik vepron si stresues, duke aktivizuar sistemin nervor dhe hormonal, si dhe duke ndikuar në rrahjet e zemrës dhe tensionin e gjakut. Ajo mund të prishë edhe gjumin, duke shkaktuar reagime të stresit edhe kur nuk zgjohemi plotësisht. Ekspozimi afatgjatë ndaj zhurmës së trafikut është lidhur me hipertensionin, sëmundjet koronare të zemrës, goditjet në tru dhe diabetin e tipit 2.
Rreziku varet nga sa e fortë është zhurma, sa gjatë ekspozohemi dhe sa afër jemi me burimin. Tinguj jashtëzakonisht të fortë, si të shtënat me armë ose fishekzjarrët, mund të dëmtojnë dëgjimin pothuajse menjëherë. Zhurmat e tjera, si trafiku, veglat elektrike dhe muzika e lartë, mund të shkaktojnë dëme gradualisht.
Një standard i përdorur gjerësisht është 85 decibelë (dBA) për një ekspozim mesatar prej tetë orësh. Për çdo rritje prej 3 dBA, koha e rekomanduar e ekspozimit përgjysmohet. Gjithashtu, ekspozimi ndaj zhurmës grumbullohet gjatë ditës dhe nuk “rifillon nga zero” sa herë largohemi nga një ambient i zhurmshëm.
Për të mbrojtur dëgjimin, mund të zgjedhim ambiente dhe pajisje më të qeta, të ulim volumin e kufjeve, të bëjmë pushime nga zhurma dhe të përdorim tapa ose kufje mbrojtëse në ambiente të zhurmshme. Në koncerte dhe aktivitete sportive, largimi nga altoparlantët dhe qëndrimi periodik në zona më të qeta mund të ndihmojë.
Megjithatë, ndotja akustike nuk mund të zgjidhet vetëm përmes masave individuale. Shumë njerëz nuk kanë kontroll mbi zhurmën ndaj së cilës ekspozohen. Punëtorët, fëmijët që jetojnë pranë autostradave apo banorët e zonave të zhurmshme nuk mund ta shmangin gjithmonë atë.
Prandaj, mbrojtja e shëndetit publik kërkon edhe masa më të gjera: prodhuesit duhet të zhvillojnë pajisje më të qeta, ndërtesat duhet të projektohen me izolim më të mirë akustik, ndërsa qytetet duhet të reduktojnë zhurmën e trafikut dhe të krijojnë më shumë hapësira të qeta. / The Conversation – Syri.net
