Pothuajse gjysma e punonjësve të Gjeneratës Z, 48%, shpesh ose vazhdimisht ndihen sikur nuk janë mjaftueshëm të mirë në punë. Zbulimi, i cili vjen nga një anketë e re kombëtare mbi vetëbesimin, tregon një problem që nuk lidhet me motivimin, etikën e punës apo talentin, por më tepër me mungesën e vetëbesimit.
Cindra Kamphoff, një trajnere e performancës në biznes me më shumë se dy dekada përvojë pune me atletë dhe menaxherë të nivelit të lartë, thekson se vetëbesimi nuk është luks, por një parakusht kyç për suksesin në vendin e punës, shkruan Fortune.
Hulumtimi tregon se anëtarët e Gjeneratës Z, të përcaktuar si njerëz të moshës 18 deri në 29 vjeç, hyjnë në fuqinë punëtore me një barrë psikologjike për të cilën shumë organizata nuk janë të përgatitura. Me pothuajse gjysmën e atyre që ndihen të papërshtatshëm, 47% e të anketuarve e krahasojnë rregullisht veten me të tjerët dhe përballen me një kritik të ashpër të brendshëm. Ndjenja të tilla ndikojnë drejtpërdrejt në rezultatet e biznesit.
Studimi konfirmon se punonjësit me vetëbesim të ulët kanë më shumë gjasa të dyshojnë në veten e tyre, të mos shprehin mendimet e tyre, të shmangin përgjegjësitë e reja, të shtyjnë detyrat dhe të mendojnë për dorëheqjen, transmeton Klankosova.tv
Gjenerimi i krahasimit
Sfida theksohet më tej nga mjedisi në të cilin u rrit Gjenerata Z. Si brezi i parë që kaloi vitet e formimit në mediat sociale, ata janë më të ekspozuar ndaj krahasimit të vazhdueshëm. Plot 73% e amerikanëve që punojnë të anketuar besojnë se mediat sociale janë një faktor kyç në minimin e vetëbesimit të të rinjve.
Mediat sociale, në fakt, përforcojnë frikën, besimet kufizuese, gjykimin, krahasimin dhe perfeksionizmin. Sa herë që shfletoni përmbajtje, ju jepet mundësia të krahasoni fillimet tuaja me sukseset e të tjerëve, gjë që me kalimin e kohës bëhet një zakon që shterron energjinë mendore. Në vend që ta përdorin këtë energji për inovacion dhe bashkëpunim, punonjësit e shpenzojnë atë duke vënë në pikëpyetje vlerën e tyre.
Shumë kompani ende e trajtojnë vetëbesimin si një çështje personale, edhe pse është bërë një çështje e rëndësishme biznesi. Një studim zbuloi se 81% e punonjësve amerikanë tërhiqen nga organizatat që i japin përparësi vetëbesimit dhe 63% do të pranonin një pagë më të ulët për të punuar me një udhëheqës që ndërton në mënyrë aktive vetëbesimin e tyre. Menaxherët nuk mund të supozojnë më se punonjësit do t’i përballojnë këto sfida vetë.
Arti i rimëkëmbjes në vend të përsosmërisë
Vendi modern i punës kërkon një qasje të re që e trajton vetëbesimin si një aftësi, dhe themeli i kësaj aftësie është aftësia për t’u rikuperuar. Thelbi i vetëbesimit nuk qëndron në mosbërjen kurrë të gabimeve, por në aftësinë për t’u rikthyer shpejt në këmbë pasi të kesh bërë një gabim.
Kamphoff ka zhvilluar një mjet efektiv që ajo e quan “Mëso, Lëre të shkojë, kthehu”. Koncepti është i thjeshtë: mëso shpejt nga një gabim, pastaj hiq dorë prej tij me vetëdije me një frazë ose veprim fizik specifik dhe në fund kthehu në momentin e tanishëm me një bisedë pozitive me veten.
Ai përmend si shembull ish-marrësin e gjerë të futbollit amerikan, Adam Thielen. Gjatë një ndeshjeje, ai e lëshoi topin, por në vend që t’i dorëzohej frustrimit, ai shkoi në vijën anësore, bëri një gjest me dorë sikur po nxirrte ujë, dhe kështu simbolikisht e “lë pas dore” gabimin. Pak çaste më vonë, ai u rikthye në lojë dhe vazhdoi performancën e tij të shkëlqyer.
Të rinjve sot shpesh u mungon pikërisht kjo aftësi, qoftë kritikë, një afat i humbur apo një prezantim i dështuar. Ata shumë shpesh vazhdojnë ta analizojnë gabimin, duke u dobësuar vetëbesimi me çdo përsëritje mendimesh si “Nuk jam mjaftueshëm i mirë” ose “Të gjithë mendojnë se jam i paaftë”.
Avantazhi i ri konkurrues
Kompanitë tradicionalisht janë përqendruar në mësimdhënien e aftësive teknike, por brezi i ri i talenteve ka nevojë edhe për aftësi mendore: aftësi për të kapërcyer dyshimin në vetvete dhe strategji për t’u përballur me dështimin.
Ata kanë nevojë për udhëheqës që e kuptojnë se besimi ndërtohet. Organizatat që do të lulëzojnë në dekadën e ardhshme nuk do të jenë domosdoshmërisht ato me njerëzit më të zgjuar, por ato që krijojnë një mjedis ku punonjësit ndihen mjaftueshëm të sigurt për të paraqitur ide, për të marrë rreziqe dhe për të mësuar nga gabimet.
Gjenerata Z nuk ka nevojë për më shumë presion apo krahasim. Ata kanë nevojë për një vend pune që i mëson si të rikuperohen, të përshtaten dhe të besojnë në vetvete. Vetëbesimi nuk lind, ai ndërtohet. Organizatat që i ndihmojnë punonjësit e tyre ta ndërtojnë atë do të sigurojnë një avantazh të rëndësishëm konkurrues në të ardhmen.
