Çdo vit, njerëzit në Shtetet e Bashkuara hedhin më shumë se 15.4 milionë ton tekstile të përdorura. Kur kjo pjesëtohet me numrin e banorëve, rezulton se janë më shumë se 45 kilogramë mbetje tekstile për person në vit.Megjithatë, gjenerimi i mbeturinave tekstile nuk shpërndahet në mënyrë të barabartë. Mesatarisht, njerëzit me të ardhura më të larta gjenerojnë 76 përqind më shumë mbeturina nga veshjet sesa njerëzit me të ardhura më të ulëta.
Kur tekstilet hidhen, shkruan Bu.edu , 66 përqind e tyre përfundojnë në deponitë e mbeturinave në SHBA, ku dekompozohen – disa shpejt, disa gjatë qindra viteve. Edhe pse deponitë në SHBA janë teorikisht të projektuara për të kapur dhe përmbajtur gazrat dhe ujin e ndotur të prodhuar gjatë procesit të dekompozimit, janë raportuar probleme të shumta shëndetësore midis njerëzve që jetojnë pranë deponive.
Deponitë gjithashtu nuk janë të shpërndara në mënyrë të barabartë. Probabiliteti që ato të vendosen në zona me një përqindje më të lartë të anëtarëve të pakicave etnike është 2.8 herë më i lartë.Në fund të fundit, vetëm 15 përqind e tekstileve të përdorura teorikisht “riciklohen” dhe nga kjo, gati gjysma thjesht eksportohet në vende të tjera, kryesisht në Jugun Global, ku përfundon në deponi atje. Ato vende shpesh kanë sisteme më pak të zhvilluara të menaxhimit të mbeturinave, që do të thotë se dëmi mjedisor dhe ndikimet shëndetësore të tekstileve që dekompozohen janë shumë më të mëdha se sa do të ishin në SHBA.
Siç e shpjegoi Matilda Larti, një aktiviste mjedisore dhe artizane nga Gana, gjatë një diskutimi në panel kohët e fundit, mbetjet tekstile nga SHBA-ja kanë pasoja të shumëfishta për vende si Gana:
Pjesa më e madhe e veshjeve që vijnë nga jashtë vendit është me cilësi aq të dobët sa nuk mund të përdoren, kështu që përfundojnë direkt në deponi ose në vende të hapura për hedhjen e mbeturinave. Prej andej, gazrat dhe mbetjet kimike që vijnë nga dekompozimi ndotin ajrin, tokën dhe ujërat nëntokësore dhe ndikojnë negativisht në mjedis dhe shëndetin e njerëzve dhe specieve të tjera.
Veshjet e përdorura të padëshiruara shpesh bllokojnë kanalet e ujërave të zeza, duke penguar rrjedhën normale të ujit. Kjo përkeqëson përmbytjet dhe çon në sëmundje që transmetohen nga uji. Kjo është veçanërisht problematike pasi ndryshimi i klimës ka rritur frekuencën e përmbytjeve në shumë pjesë të Jugut Global.
Për shkak të mungesës së hapësirës, njerëzit djegin rroba të padëshiruara, gjë që shkakton ndotje të madhe të ajrit që ndikon në shëndetin e frymëmarrjes dhe kardiovaskulare.
Shumë njerëz në Veriun Global (kryesisht në SHBA dhe Evropë) supozojnë se rrobat që dhurojnë për organizata si Ushtria e Shpëtimit, Goodwill ose Planet Aid do të ripërdoren në vend, por në përgjithësi nuk është kështu. Sasia e veshjeve të përdorura që marrin dyqanet e dorës së dytë në SHBA e tejkalon shumë sasinë që mund të shesin brenda vendit. Kjo është arsyeja pse ata eksportojnë rroba të tepërta jashtë vendit.
Por ky sistem i dërgimit të rrobave të përdorura të padëshiruara në vende të tjera bazohet në një supozim të madh – se ato vende “e duan” atë. Gjithnjë e më shpesh rezulton se nuk është kështu. Ruanda, Kenia, Tanzania, Uganda dhe Burundi ose e kanë ndaluar ose janë përpjekur ta ndalojnë importimin e veshjeve të dorës së dytë.
Edhe pse çështja e eksportit të veshjeve shpesh shkakton debate të polarizuara midis atyre që janë të shqetësuar për pasojat mjedisore dhe shëndetësore dhe atyre që besojnë se kjo u sjell dobi vendeve që marrin veshjet, problemi i vërtetë në fund të fundit nuk është se veshjet po eksportohen, por se sasia e veshjeve që transportohen është shumë e lartë dhe cilësia e tekstileve shumë e ulët.
