Shkencëtarët në Kinë kanë zbuluar një virus të panjohur më parë, të transmetuar nga rriqrat, i cili mund të shkaktojë një sëmundje të ngjashme me gripin, e shoqëruar me temperaturë, lodhje, simptoma gastrointestinale (GI) dhe rezultate të pazakonta laboratorike.
Studiuesit, të udhëhequr nga Laboratori Shtetëror Kyç për Patogjenët dhe Biosigurinë në Pekin, e kanë quajtur ortonairovirusin e sapoidentifikuar virusi nairo i rriqrës aziatike me këmbë të gjata (Asian longhorned tick nairovirus – ALTNV).
Zbulimi, i raportuar në New England Journal of Medicine, lindi nga përpjekjet për të kuptuar pse rreth 30% e pacientëve me simptoma që sugjerojnë infeksion nga virusi Dabie bandavirus (DBV) rezultojnë negativë për ethen hemorragjike të transmetuar nga rriqrat.
Kërkimi për shkakun e sëmundjes së pashpjegueshme të shkaktuar nga rriqrat
DBV shkakton sindromën e ethes së rëndë me trombocitopeni (SFTS), një sëmundje potencialisht vdekjeprurëse që gjendet në të gjithë Azinë. Infeksioni ka një shkallë vdekshmërie prej 10% deri në 30%. Trombocitopenia i referohet një niveli anormalisht të ulët të trombociteve, qelizave të gjakut që marrin pjesë në mpiksjen e tij. Organizata Botërore e Shëndetësisë e ka identifikuar DBV-në si një patogjen me përparësi për kërkime.
Për të hetuar rastet e pashpjegueshme, studiuesit mblodhën mostra nga njerëz që ishin kafshuar nga rriqrat dhe ishin trajtuar në spitale sentinel në rajone të Kinës ku dihet se qarkullojnë viruset e transmetuara nga rriqrat. Duke përdorur sekuencimin e ARN-së dhe izolimin e virusit, ekipi zbuloi virusin e panjohur më parë.
“Qarkullimi i njëkohshëm i ALTNV-së dhe DBV-së në të njëjtat zona, së bashku me bartësin e tyre të përbashkët, rriqrën, nënvizon nevojën për përmirësimin e diagnozës diferenciale midis infeksioneve të shkaktuara nga këto viruse në rajonet ku SFTS-ja është endemike.”
Analizat gjenetike e vendosën ALTNV-në brenda gjinisë së ortonairoviruseve, në familjen Nairoviridae. Proteinat e tij ndanin më pak se 80% të aminoacideve me ato të specieve të tjera të kësaj gjinie, duke mbështetur identifikimin e tij si një virus i veçantë.
Studiuesit ekspozuan gjithashtu qeliza laboratorike ndaj serumit njerëzor që përmbante ARN të ALTNV-së. Virusi u shumua në qeliza dhe u identifikua si ALTNV duke përdorur imunofluoreshencën për të zbuluar antigjenet virale. Mikroskopia elektronike zbuloi karakteristika tipike të ortonairoviruseve, ndërsa eksperimente të tjera treguan se virusi mund të shumëzohej në disa lloje qelizash.
ALTNV u gjet në më shumë se 10% të pacientëve të testuar
Nga 3,163 pacientët e përfshirë në studim, 10.4% rezultuan pozitivë për ALTNV, bazuar në praninë e ARN-së virale ose të antitrupave të imunoglobulinës M, të cilët mund të tregojnë një infeksion të kohëve të fundit.
Përqindja ishte edhe më e lartë te njerëzit që rezultuan negativë për DBV. Në atë grup, 15.1% rezultuan pozitivë për ALTNV.
Ndër pacientët e infektuar vetëm me ALTNV, simptoma më e zakonshme ishte lodhja, e raportuar në 84% të rasteve. Problemet gastrointestinale (GI) u shfaqën në 80% të rasteve, ndërsa 38% zhvilluan trombocitopeni. Përqendrime të larta të aminotransferazave u gjetën në 36% të rasteve, gjë që tregon inflamacion ose dëmtim të mëlçisë apo të indeve të tjera. Këta pacientë u shëruan plotësisht.
Infeksionet e përbashkëta u lidhën me komplikime më të rënda
Studiuesit identifikuan gjithashtu 38 pacientë të infektuar njëkohësisht me ALTNV dhe DBV.
Krahasuar me personat e infektuar vetëm me DBV, ata që kishin të dy viruset përjetuan më shpesh simptoma respiratore, të cilat prekën 61% të tyre, krahasuar me 38%. Dëmtimi i funksionit të veshkave ishte gjithashtu më i zakonshëm te pacientët me infeksion të dyfishtë, duke u shfaqur në 84% të rasteve, krahasuar me 66%.
Shtatë nga 38 pacientët me infeksion të dyfishtë vdiqën, duke përfaqësuar 18.4% të këtij grupi.
Virusi u zbulua te rriqrat në 15 provinca
Studiuesit testuan gjithashtu 47,428 rriqra të mbledhura në 15 provinca. ARN-ja e ALTNV-së ishte e pranishme në 1.3% të tyre.
Prevalenca më e lartë u gjet te Haemaphysalis longicornis, e njohur zakonisht si rriqra aziatike me këmbë të gjata, ku 1.8% rezultuan pozitivë.
Eksperimentet laboratorike ofruan prova të mëtejshme se kjo specie rriqre mund ta përhapë virusin. Studiuesit treguan se H. longicornis ishte në gjendje të transmetonte ALTNV-në te minjtë.
Duke qenë se ALTNV dhe DBV shfaqen në të njëjtat rajone dhe mund të përhapen nga i njëjti bartës, rriqra, studiuesit thonë se dallimi midis dy infeksioneve mund të bëhet gjithnjë e më i rëndësishëm.
“Qarkullimi i njëkohshëm i ALTNV-së dhe DBV-së në të njëjtat zona, së bashku me bartësin e tyre të përbashkët, rriqrën, nënvizon nevojën për përmirësimin e diagnozës diferenciale midis infeksioneve të shkaktuara nga këto viruse në rajonet ku SFTS-ja është endemike”, përfunduan autorët./ScienceDaily
